Tengerész

Als ik door het heuvelland rijd, de zinderende warmte, de enorme velden met zonnebloemen, de weilanden met paarden, Dombovár binnenrijd en aan de laatste etappe begin, een brok in mijn keel, dan weet ik: bijna thuis. De wegen worden smaller en ik stiller. Afslaan, de spoorbaan over, de weg naar het heilige der heilige. Daar rijd ik het dorp binnen, mijn huis zie ik al van een afstand staan. Thuis. Zestienhonderd kilometer van huis en minstens zo ver terug in mijn bestaan.

“Tengerész” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Niemandsland

De zee heeft zoveel
mooie dingen
van schelpen tot het zand.

Zij zingt schepen
op het water
veilig naar het vasteland.

Haar golven brengen
de schoonste schatten,
die wij jutten op het strand.

En ’s winters,
drijft haar romance,
ons naar een dagje hand in hand.

Maar waar zij schittert
(in zon- en manestralen)
deinen rusteloze rimpels
in Niemandsland.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!