Kozen

Het is dinsdagochtend tegen twaalven. Het miezert al de hele ochtend. Een oude dame achter een rollator komt Mats Foonshop binnen schuifelen. Mat staat tegen z’n koffiebarretje geleund.
‘Ben jij Mat?’
‘Jawel.’
‘Ik namelijk ook. Althans, mijn man noemde me meestal zo. Eigenlijk heet ik Mathilda. Hoe heet jij eigenlijk?’ “Kozen” verder lezen

Evenbeeld

In de warmte van haar dekbed lijkt het alsof hij tegen haar aan ligt. Ze duwt haar billen naar achteren en zucht. Niets dan koud laken. Al wekenlang droomt ze zijn handen op haar lijf. Duizend interpretaties geeft ze aan een blik. ’s Nachts speelt haar hoofd ermee. Het gaat door herinneringen als een hand door een sierradendoosje. “Evenbeeld” verder lezen

Voorstelling

Met zijn voet schoof hij zo zachtjes mogelijk takjes en andere oneffenheden aan de kant. Geroutineerd rolde hij zijn bruine matje uit. Het paste precies. Hij zakte door zijn knieën en ging zitten. Dit was een goede plek, hij had er lang naar gezocht. Het was niet gemakkelijk om iets te vinden waar je beschut kon zitten en toch een goed uitzicht had.  Nog even en de lichten zouden aan gaan en dan kon hij alles goed zien. “Voorstelling” verder lezen