Rozenprieeltje

Hij had woord gehouden. Een plekje voor ome Piet. Waar ome Piet een beetje kon bijkomen. Waar tante Ria haar sterrenstof kon strooien. Zodat ome Piet ook zonder haar nog een beetje kon doorgaan. Maar deed hij het wel echt voor zijn oom? Of hield hij iedereen en vooral ook zichzelf voor de gek? En was het eigenlijk een plekje voor hemzelf. Een plekje waar hij kon bijkomen van de belazerrij van je weet wel. Wat deed het er ook toe.  “Rozenprieeltje” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Oma Mien

Voorzichtig schuifelt Mien door haar huis. Op de kast verzet ze wat foto’s en gaat dan in haar stoel voor het raam zitten. Straks komt Madelon nog even langs om gezellig bij te kletsen. Daar kijkt ze altijd naar uit op dinsdag, het is ondertussen vaste prik geworden. Veel beter dan de raambezoeken van vorig jaar. Wat was dat lastig zeg. Zij binnen met de telefoon en Madelon gewoon op straat. Geen knuffels of een hand schudden er kon alleen maar gezwaaid worden. 

“Oma Mien” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Opgewonden

Onvervuld, zo gewenst, overal gedroomd, in vergaderingen en onder etentjes, bekeken op menig website en hete Amerikaanse tv series. Het kwam er gewoon niet van. En hoe meer tijd verstreek hoe groter het verlangen en de spanning om te ondergaan waarnaar ze zo intens verlangde.

“Opgewonden” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Kozen

Het is dinsdagochtend tegen twaalven. Het miezert al de hele ochtend. Een oude dame achter een rollator komt Mats Foonshop binnen schuifelen. Mat staat tegen z’n koffiebarretje geleund.
‘Ben jij Mat?’
‘Jawel.’
‘Ik namelijk ook. Althans, mijn man noemde me meestal zo. Eigenlijk heet ik Mathilda. Hoe heet jij eigenlijk?’ “Kozen” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Evenbeeld

In de warmte van haar dekbed lijkt het alsof hij tegen haar aan ligt. Ze duwt haar billen naar achteren en zucht. Niets dan koud laken. Al wekenlang droomt ze zijn handen op haar lijf. Duizend interpretaties geeft ze aan een blik. ’s Nachts speelt haar hoofd ermee. Het gaat door herinneringen als een hand door een sierradendoosje. “Evenbeeld” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Voorstelling

Met zijn voet schuift hij zo zachtjes mogelijk takjes en andere oneffenheden aan de kant. Geroutineerd rolt hij zijn bruine matje uit. Het past precies. Hij zakt door zijn knieën en gaat zitten. Hij heeft lang naar deze plek gezocht. Het was niet gemakkelijk om iets te vinden waar je beschut kunt zitten en toch een goed uitzicht hebt. Tevreden overziet hij zijn plek. Rechts heeft hij een blikje bier en wat Tuc-koekjes neergezet, links ligt een doos tissues. Achter hem is genoeg ruimte om snel te kunnen verdwijnen.

“Voorstelling” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!