Kind

Ik slaap weer met de babyfoon naast mijn bed.
Om half vier is het vaste prik: je wil eruit.
Je moet nog slapen, zeg ik dan.
Maar ik ben wakker, antwoord jij steevast.
Het is nog nacht – kijk maar: het is buiten donker.
Ieder in ons eigen bed wachten we dan tot de dag begint.
Jij boos en onmachtig. “Kind” verder lezen

Plastic paardje

Koningsdag, half zeven ‘s avonds. Ik loop door de Bakkummerstraat. Het is al bijna niet meer te zien dat hier vanmorgen honderden mensen hoopvol hun koopwaar op een kleedje uitstalden. Her en der staat in een krijt nog een naam op de stoep, langs de weg ligt een oranje slinger, bij de Family een oude stofzuiger. Voor Fase Fier vind ik een plastic paardje. Het is roze, met lange manen en grote ogen. Voorzichtig pak ik het diertje op. Ik probeer rustig te blijven als het me terug in de tijd sleurt. “Plastic paardje” verder lezen