De trip

Bureaucraat! Pennenlikker! Tja, dat krijg je er van als je slecht nieuws komt vertellen aan bewoners van een straat. Uitstel, fors uitstel van de herinrichting van die straat om precies te zijn. Een van die walgelijke ambtenaren die bestaan om simpele dingen moeilijk te maken, hinder en tegenwerking hebben uitgevonden. “De trip” verder lezen

Vaderdag

Britta voelde een vluchtige kus op haar lippen, maar voor ze de kus kon beantwoorden was hij de slaapkamer al uit. Hoe laat was het eigenlijk? Ze boog zich naar de andere kant van het bed en zag dat het nog maar zeven uur was.   “Vaderdag” verder lezen

De vlucht

Jaap had windtranen in zijn ogen. Hij zag alles voor zich in nevelen. Ook de winst na zijn vlucht.
Als altijd keek hij geconcentreerd voor zich uit, details opnemend, de komende meters vaststellend. Achteromkijken hoefde niet, hij wist daar Leegte. “De vlucht” verder lezen

Fighting Spirit

Daar stond hij, in de kuil van de nieuwe fitnessclub. Sympathieke man. Die Grootse Sporter die het net niet voor elkaar bokste om olympisch kampioen te worden. Omdat hij de pech had dat er net één klote Cubaan was die harder en slimmer sloeg. De man met de zachte G.  Met de mooie kop.  Mijn ouwe held Arnold Vanderleyde!
Hij was niet meer de slankste, ondanks alle ‘clinics’ die hij gaf. Ik zag er fitter uit, waarvan acte. Dat heb je met die boksers, aardig of niet, afgerost worden, helpt je niet.
Ik had me ingeschreven voor de clinic want leren hoe je iemand een ‘hook’ moet geven; daar kun je altijd nog wel eens plezier aan beleven.  “Fighting Spirit” verder lezen

Meten of niet meer willen weten?

Het broodmagere ventje had zwemmen geprobeerd en een halfslachtige poging tot tafeltennissen gedaan. Beide kansloos. Op zijn 15e was hij begonnen met hardlopen. Nou ja, eerst atletiek, maar het hordelopen, polsstokhoogspringen en discuswerpen ging hem beduidend minder goed af dan lekker hardlopen, hoe verder hoe beter. Eindelijk een sport waarbij zijn schrille lichaam hem hielp. “Meten of niet meer willen weten?” verder lezen

Kasseien

Sommige dingen zijn ‘Heilig’. Voor de Belgen is dat De Ronde van Vlaanderen, inclusief het ‘Ronde van Vlaanderen museum’ in Oudenaarde. Met als topstukken de kasseien waarop de namen van De Winnaars staan geschreven. De matadoren, de wielrenners zijn heilig. En Belgisch bier. “Kasseien” verder lezen

De strijd tussen de man en de vis kwis

Misschien heb ik er al eerder over geschreven, maar voor degenen die dat gemist hebben: ik ben een vissersmoeder. Ik kijk er dus allang niet meer van op als er opeens dooie vissen in mijn vriezer liggen die ik niet zelf heb gekocht en die ook de Keuringsdienst van Waren-tests niet zullen doorstaan, zelfs niet in diepgevroren toestand. Ik stel mijn grote kookketels en mijn keuken natuurlijk ter beschikking als er kilo’s stinkende boilies gekookt moeten worden – daarmee bespaar je substantieel op je kosten namelijk en ik heb afgeleerd op blote voeten door het huis te lopen. Snoekhaken zijn serieuze wapens.   “De strijd tussen de man en de vis kwis” verder lezen

Groepsreis

In ons wintersporthotel mochten we een tafel in het restaurant uitzoeken waaraan we de rest van de week zouden eten. We kozen voor een tafel voor twee in een hoekje achterin. Naast ons aan het hoofd van een lange tafel zat een man van rond de veertig met enorme getatoeëerde bovenarmen. We noemden hem al snel Brutus. Even later kwamen de andere mensen van zijn gezelschap. “Groepsreis” verder lezen

Herinneringen

Toen ik klein was, reed ik eens op mijn driewieler een hellinkje naast een flatgebouw af. Het hellinkje leidde naar de bergingen onder het gebouw. Er was een deur in de rechtermuur, onderin, rechtuit was een blinde muur. Daar reed ik dus hard tegenaan. Het is lang geleden, maar ik weet het nog. “Herinneringen” verder lezen