.

Gevangen in technologie de vrijheid tegemoet.
dat was vakantie
In een lijn
onderweg
naar waar iedereen hoorde te zijn.

En ik keek naar buiten
zag zelfbedachte lijnen
verdwijnen
en de wereld niet meer
dan een doorgestikte deken
waar iedere laag
de ander ondersteunt

En de maker bloedde
met toewijding
huizen en steden
niet meer dan een weeffout
opgenomen in stof.
en het stiksel geen scheiding
enkel de overgang naar door

En ik wist de vele kleuren
hoorden allemaal bij het geheel
En de afstand
slechts een passend onderdeel
en ik?
Niet meer dan slechts een stipje
dat het eventjes begreep.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Vrouwen en Porselein

Vanaf een afstandje bekeken ze hoe hun vrouwen bezig waren weg te gaan. Dat bezig zijn met weg gaan duurde in hun ogen altijd eindeloos lang. 157 appjes over en weer om tot een vertrektijdstip te komen. En dan bleek dat tijdstip ook nog eens boterzacht te zijn. Hoe anders deden ze dat in de mannengroep: fiets-trip-vergadering. Eerste kwartiertje zaken afspreken. Daarna lekker bieren.
Zwaai, zwaai! En weg waren ze. Hoe ze hadden kunnen bedenken dat 15.30 wegrijden op vrijdagmiddag handig was? Niet mee bemoeien. Biertje? Tien minuten later; telefoon. Staat X’s handtas nog daar? Ja die stond er nog. Daar waren ze weer! Niet eens ‘sacherijnig’, dat moest gezegd worden.
Zwaai, zwaai. Nu echt.
Wel lekker even een weekeind geen rekening houden met vrouwlief. “Vrouwen en Porselein” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Laatste reis

De dokters zijn uitbehandeld. Hij is steeds sneller moe. Verliest gewicht en is af en toe in de war. Langzaam maar zeker moeten we onder ogen zien dat het afscheid nadert. Hij doet zijn uiterste best nog leuke dingen te doen en te genieten van zijn vrienden, familie en het leven. “Laatste reis” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Puur

In Kanazawa wilden we het Suzuki museum bezoeken. Het leek me een bijzondere ervaring, een museum vol Alto’s, maar er zou ongetwijfeld meer te zien zijn. Suzuki produceerde oorspronkelijk namelijk weefgetouwen en wapens, en nu, naast auto’s, motoren, quads en buitenboordmotoren. “Puur” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Geurparadijs

Japan, ik heb al eerder over dat land geschreven, is een veelkoppige plek. Enerzijds is het angstaanjagend schoon, gedisciplineerd en heel erg aangeharkt, anderzijds kent het zo zijn uithoeken, zoals de Tsukiji vismarkt.  Ik hou van vis – ja, sorry, alleen freaks zijn veganist – dus wij erheen.  “Geurparadijs” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Herfst, bijna winter

Bijna iedereen op het perron kijkt, licht voorover geknakt, naar z’n telefoon. Niet alleen maar wel allenig sta ik ertussen. Twee meter verderop, buiten de overkapping, klettert de regen op het perron. Het is veel te vroeg donker. Bij een windvlaag voel ik de spetters. Nee – de trein komt zo.

De Dijk speelde voor een uitverkochte zaal, vorige week. Dat deden ze al toen m’n jongens nog niet geboren waren. Nu zijn die erbij en ze vinden het ook geweldig. Ik haal drie bier. ‘Als het golft, dan golft het goed.’ Bij Dansen op de vulkaan ging de vloer op en neer, aldus de jongste. Ik ook.  ‘Het regent in de straten. Er is niemand in de stad. Iedereen …’ Ook mooi. “Herfst, bijna winter” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Weg

Er zijn mensen die het heerlijk vinden om te reizen, om weg te zijn van thuis, en er zijn er die het liefst thuis blijven. Ik hoor bij de eerste groep. Noem het vluchtgedrag – maar ik vind het heerlijk onderweg te zijn. Vooral reizen te voet is fijn. Je beleeft de omgeving het best en je bent het langst onderweg. Fietsen is ook goed. Maar als de snelheid van het vervoermiddel toeneemt, neemt de lol van het reizen af. “Weg” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Vliegen als een meeuw

Bob overzag Castricum. Bastion der werkenden menschen. Een geconstrueerd universum. Het on-geconstrueerde universum, zo wist hij, was oneindig groter. Uitdijend ook. Net zoals hijzelf. En menig echtgenote. Maar dat terzijde. En toch, ‘zo boven zo beneden’ zeiden de Ouden al. Het hele heelal zat al in een molecuul gevangen.

“Vliegen als een meeuw” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error