Dominic

Al als kleine jongen wilde Dominic priester worden. Hij was de jongste van vier broers en uiteindelijk werd de wens van zijn ouders – een zoon die zich helemaal aan God en het geloof wilde wijden – door hem vervuld. Als misdienaar was zijn devotie al opgevallen en ook op het klein seminarie was er weinig op de vlijtige leerling aan te merken. Tijdens zijn laatste studiefase – op het groot seminarie – wist hij al dat hij na zijn wijding het liefst buiten India aan het werk zou willen. Tijdens een bezoek aan een weeshuis maakte hij kennis met een Nederlandse non. Die nacht droomde hij over het land waar de vriendelijke mevrouw hem van had verteld; een land met groene weiden, molens en bloemenvelden.

“Dominic” verder lezen

Risico van het vak

De avondklok heeft zich verlaat. Hij haast zich door de stille, hun adem inhoudende straten. Het is waterkoud. Een nevelige regen aarzelt of hij zich nu al zal vastvriezen aan de klinkers. Bij sommige huizen worden de gordijnen nog wat steviger dichtgetrokken. Op een Frans balkonnetje staat een man te roken. Hij schiet zijn gloeiende peuk naar de avondklok als deze onder hem door loopt. Weer zo’n avond, denkt de klok, die zijn pas versnelt. Weer zo’n avond dat de tijd zich eindeloos uitrekt.

“Risico van het vak” verder lezen