Ik zie wat ik zie

Ik zie vijf knotwilgstammen aangekleed met wit afdekvliesdoek. Tuinier Werner en ik hadden drie rijen wilgen geknot. Dit was de laatste rij. Naast de wilgen lag een bed andijvie met daarop nog afdekvliesdoek die gebruikt was om de andijvie te beschermen tegen de vrieskou. De ergste koude was achter de rug en het doek mocht weg. Ik dacht het ergens te drogen te leggen, bedacht me en wikkelde het doek om de knotwilgen. “Ik zie wat ik zie” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Verhaal aan zee

Vanaf de top van de strandopgang heb ik een prachtig uitzicht over de zee. Het liefst zou ik boven op de duinen gaan lopen met  mijn blote voeten over het zand door het helmgras. Maar de natuur moet zijn gang kunnen gaan en het helmgras mag niet beschadigen, zodat ik mijn verlangens opzij zet. “Verhaal aan zee” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Rare vogel

Met snelle passen loopt de oude man over het zandpad.  De capuchon van zijn jas hangt over zijn gebogen hoofd. Hij ziet de nieuwe groene grassprietjes in de wei niet, ook geen ontluikende krokusjes in de berm. Zijn hoofd is rood, zijn mond een streep.  “Rare vogel” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

De Feilloze Beweging

Dit was het beslissende, eeuwige moment. De Natuur zou zijn getuige zijn. De sneeuw was als fladderend, disco glinsterend, zacht grind in de schuine zon naar beneden gedanst. De vlokken leken onwillig om naar beneden te vallen. Terug naar boven, naar hemel hun jeugd wilden ze. Hij herkende dat, maar niet uit verlangen om terug te keren naar de geborgenheid van een wolk en liefde. Maar om het nu anders te doen en te herstellen. “De Feilloze Beweging” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Lievevrouwebedstro

Je gaf me lievevrouwebedstro voor mijn tuin
zo’n kranig plantje met een witte kruin.
Ik vond het na de reis terug in mijn tas
waarin ‘t verlept en broos geworden was.

Toch heeft het zich geworteld en verspreid
het overleefde jou en bloeit hier nog altijd.
Je gaf me lievevrouwebedstro voor mijn tuin
zo’n kranig plantje met een witte kruin.

Het doet me denken aan wie jij werkelijk was
zoals het opschiet tussen ‘t lange gras
de tere bloemhoofdjes geheven naar het licht.
Je gaf me lievevrouwebedstro voor mijn tuin
zo’n kranig plantje met een witte kruin.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Duindoorn

Zodra ik de deur open doe ruik ik het. Ik loop langs de Chesterfield waarin hij zijn dagen doorbrengt, schuif de gordijnen opzij en de schuifpui open. ‘Pa, het is muf hier. Je moet vaker een raam open zetten!’. Met een zucht legt hij de krant weg. Dan grinnikt hij. ‘Je lijkt je moeder wel. Zodra het kon moesten de ramen open. Ik ging dan demonstratief met een ijsmuts op aan tafel zitten. Maar dat deed ´r niks! Volgens haar was frisse lucht een eerste levensbehoefte.’ “Duindoorn” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Natuur

Genietend van een skivakantie in Oostenrijk in een “Siberisch” koude periode, lijkt het verhaal van de opwarming van de aarde een fabeltje. Op hetzelfde moment is het eind februari in Nederland nog nooit zo koud geweest. Zou het dan toch nog mee kunnen vallen? Dat was de gedachte die bij me opkwam.  “Natuur” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Puur

In Kanazawa wilden we het Suzuki museum bezoeken. Het leek me een bijzondere ervaring, een museum vol Alto’s, maar er zou ongetwijfeld meer te zien zijn. Suzuki produceerde oorspronkelijk namelijk weefgetouwen en wapens, en nu, naast auto’s, motoren, quads en buitenboordmotoren. “Puur” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error