Lola

Mijn oude school stond in een witte enclave ergens aan de kust. Dicht genoeg bij Amsterdam voor jonge docenten om met de trein naar ons dorp te komen. Jonge stadse docenten in ons onder een stolp gelegen dorp. Naast ons woonden twee vriendinnen van boven de zestig. Waarvan de mannen overleden waren, dachten we. Toch gezellig dat ze elkaar nog hadden. LHBT was waarschijnlijk net zo iets als een BLT Bacon Lettuce Tomato sandwich. Paarse vrijdag kenden we niet. Witte donderdag wel. En een regenboog vlag was een regenboog vlag. Zo’n witte enclave dus, onder een stolp. 

“Lola” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Foto met silver fox

Het is vol in de grote zaal van Paradiso, maar niet zo vol dat er niet kan worden gedanst of heen weer kan worden gelopen met bier. Achter ons ontstaat een koeienpaadje en ik word voorzichtig met mijn neus in de haren van mijn vrouw geduwd. Ze ruikt nog net zo lekker als dertig jaar geleden. Naast haar staan onze kinderen die trakteren op deze avond. Ik ben de rijkste man op aarde.

“Foto met silver fox” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Eerste liefde

Het was maandag 30 juli, mijn reisgenoot Iris en ik zaten samen in de trein van Milaan naar Venetië. Het weer was warm, de lucht strak blauw. We zaten in een vrij rustige coupé, vier stoelen met een uitvouwbaar tafeltje er tussen. Terwijl buiten de wereld aan me voorbij trok, luisterde ik op mijn koptelefoon naar mijn muziek. Bij het nummer ‘Porcelain’ van Moby dwaalden mijn gedachten als vanzelf af naar de vakanties van vroeger.

“Eerste liefde” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Dagdromen

In kranten- en tijdschriftenrubrieken waarin geprobeerd wordt een soort persoonlijkheidsprofiel van iemand te schetsen, komt vrijwel altijd de vraag voor: wat is uw favoriete dagdroom? Je moet in het leven op alles voorbereid zijn en dus heb ik lang geleden alvast een antwoord bedacht voor het – overigens onwaarschijnlijke – geval dat ik ooit voor zo’n rubriek in aanmerking kom. Mijn favoriete dagdroom, zal ik dan zeggen, luidt als volgt: in een afgeladen Concertgebouw het drieëntwintigste pianoconcert van Mozart zo spelen dat na afloop mannen stil voor zich uitstaren en mooie vrouwen zich gretig aanbieden.  

“Dagdromen” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Prehistorisch ritme

Vijfentwintig jaar geleden keken we wekelijks naar de serie Dinosaurs. De serie ging over een Dino-gezin met drie kinderen waaronder een baby, die de vader hardnekkig Not-the-mama bleef noemen. Allesbehalve een wenkend perspectief voor een aanstaande vader. Ik nam me voor om mijn kinderen van jongs af aan te leren dat het papa en niet-de-papa was. Met weinig succes overigens. Het kwam allemaal weer boven toen ik met ‘Not-the-son’ naar de Prehistoric Rhythm Tour van My Baby ging.

“Prehistorisch ritme” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Mag het licht uit?

Het was vol in de feesttent. De vloer was nat van het bier en overal lagen kapotgetrapte plastic bekertjes. Het mocht de pret niet drukken. Ik was speciaal voor het concert terug gegaan naar het dorp waar ik was opgegroeid.  Ik herkende het intro onmiddellijk. ‘Te veel woorden, te veel zinnen. Voor een mens alleen.’ Langzaam voelde ik een hand in mijn linker kontzak glijden. Ik keek verbaasd op zij, de hand had ik niet van links verwacht. De persoon naast me bleef stoïcijns dansen en naar het podium kijken. Niet haar hand. Blij verrast keek ik naar rechts en ik sloeg mijn arm om haar heen. ‘Mag het licht uit als ik je in armen sluit?’

“Mag het licht uit?” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Herfst, bijna winter

Bijna iedereen op het perron kijkt, licht voorover geknakt, naar z’n telefoon. Niet alleen maar wel allenig sta ik ertussen. Twee meter verderop, buiten de overkapping, klettert de regen op het perron. Het is veel te vroeg donker. Bij een windvlaag voel ik de spetters. Nee – de trein komt zo.

De Dijk speelde voor een uitverkochte zaal, vorige week. Dat deden ze al toen m’n jongens nog niet geboren waren. Nu zijn die erbij en ze vinden het ook geweldig. Ik haal drie bier. ‘Als het golft, dan golft het goed.’ Bij Dansen op de vulkaan ging de vloer op en neer, aldus de jongste. Ik ook.  ‘Het regent in de straten. Er is niemand in de stad. Iedereen …’ Ook mooi.

“Herfst, bijna winter” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error