Rozenprieeltje

Hij had woord gehouden. Een plekje voor ome Piet. Waar ome Piet een beetje kon bijkomen. Waar tante Ria haar sterrenstof kon strooien. Zodat ome Piet ook zonder haar nog een beetje kon doorgaan. Maar deed hij het wel echt voor zijn oom? Of hield hij iedereen en vooral ook zichzelf voor de gek? En was het eigenlijk een plekje voor hemzelf. Een plekje waar hij kon bijkomen van de belazerrij van je weet wel. Wat deed het er ook toe.  “Rozenprieeltje” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Bijlmer believers

Je hoort nog eens wat uit een ander universum, als je in contreien komt waar je normaal gesproken niet of nauwelijks komt. Als verwend dokterszoontje uit het witte reservaat dat ons dorp is al helemaal. En dan ben ik ook nog eens zo’n boze witte man, je weet wel, die denkt dat je altijd ‘een eigen keuze’ hebt. Dat geloof is de laatste tijd echter enigszins aan het wankelen gebracht. 

“Bijlmer believers” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Duindoorn

Zodra ik de deur open doe ruik ik het. Ik loop langs de Chesterfield waarin hij zijn dagen doorbrengt, schuif de gordijnen opzij en de schuifpui open. ‘Pa, het is muf hier. Je moet vaker een raam open zetten!’. Met een zucht legt hij de krant weg. Dan grinnikt hij. ‘Je lijkt je moeder wel. Zodra het kon moesten de ramen open. Ik ging dan demonstratief met een ijsmuts op aan tafel zitten. Maar dat deed ´r niks! Volgens haar was frisse lucht een eerste levensbehoefte.’ “Duindoorn” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!