‘They never believed in me, but I never believed ‘em’ (uit: Freedom van Abstract).

Vanaf kwart over twee kon de telefoon gaan. IJsberend liep ik door de kamer , wachtend op dat ene gouden moment dat ik in mijn dromen al zo vaak had beleefd. De dag die je wist dat zou komen en dan bedoel ik niet het koningschap van onze geliefde Willie.

Hoe was ik rondjes lopend in de kamer terecht gekomen? Daarvoor spoelen we even terug naar twee jaar geleden, in dezelfde kamer. Ik had net een telefoontje van mijn mentor gekregen met goed nieuws: ‘Ik wil je graag twee keer feliciteren, namelijk met je MAVO-diploma én met het feit dat je naar de HAVO mag.’ Prachtig. “‘They never believed in me, but I never believed ‘em’ (uit: Freedom van Abstract).” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error