Zusje

Al weer twee jaar geleden ben je weggegaan en maken we ieder onze eigen geschiedenis. Veel te vertellen inmiddels, en ook een boel te vragen. Over hoe je het hebt, en waar je bent en wat er allemaal van waar is en zo. “Zusje” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Ontmoeting

Ik zag je net nog
In een houding, een gezicht
In een geur en in gedachten

Ik zag je net nog
En ook niet

Tijd verstrijkt en tijd verzacht
Tijd verwijd en tijd verdicht

Ik zag je net nog, in het licht
Jouw gezicht

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Ilse

Jarenlang had ze met haar man een frituur gerund bij het strand. Met niets begonnen, altijd werken, ondertussen een handvol kinderen gekregen, en altijd maar werken. Het ware slechte tijden, toen haar man overleed en zij met schulden en kleine kinderen achterbleef. Ze zette door, wat kon ze anders, er moesten monden gevoed worden. Van kinderen, van toeristen, van meeuwen.

“Ilse” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

De duif

Ik bekeek mama’s jurk in de spiegel, hij was naar mijn smaak versteld. In haar tijd was een decolleté nog niet in de mode. De oorspronkelijke trouwjurk was kuis, hoog aangesloten geweest. De spiegel liet nu een diepe uitsnijding zien. Die van mij mochten wel gezien worden, ondanks dat ik halverwege de 30 was. Het typeerde ook direct het verschil in ons karakter: zij introvert, ik extravert. Wat zou ze van deze jurk gevonden hebben? Waarschijnlijk ordinair. Ik dacht aan de manier waarop ik haar altijd knuffelde. Ik sloeg mijn armen om haar middel en begroef mijn gezicht tussen haar borsten. Zodra ik mij in haar genesteld had, snoof ik de geur op. Nog lang nadat ze er niet meer was stopte ik mijn neus in haar truien. Totdat het steeds muffer rook. Pijnlijk moest ik vaststellen dat haar geur vervlogen was. Toch wist ik toen zeker dat deze geur altijd in mijn herinnering zou blijven. Nu, 24 jaar later, was niets minder waar. Ik zou het echt niet meer weten hoe ze rook. Hoe haar stem klonk, de mimiek in haar gezicht. Het was allemaal weg. Ik keek weg van de spiegel. Ik had geen zin om mijn eigen verdriet in de ogen te kijken. Niet op deze dag.

“De duif” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Kozen

Het is dinsdagochtend tegen twaalven. Het miezert al de hele ochtend. Een oude dame achter een rollator komt Mats Foonshop binnen schuifelen. Mat staat tegen z’n koffiebarretje geleund.
‘Ben jij Mat?’
‘Jawel.’
‘Ik namelijk ook. Althans, mijn man noemde me meestal zo. Eigenlijk heet ik Mathilda. Hoe heet jij eigenlijk?’ “Kozen” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error