Nooduitgang

Mark Rutte heeft zojuist zijn doodsvonnis getekend. Zoveel mogelijk thuiswerken. Als medewerker van een overheidsorganisatie weet hij wat dat betekent: zijn kantoor is het laatste dat weer open gaat. Altijd het braafste jongetje van de klas willen zijn, altijd netjes. Precies waar ze hem altijd mee plaagt. Marilou. ‘Jij bent zo braaf, je gaat nooit bij me weg. Dat durf je niet!’ 

“Nooduitgang” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Oma Mien

Voorzichtig schuifelt Mien door haar huis. Op de kast verzet ze wat foto’s en gaat dan in haar stoel voor het raam zitten. Straks komt Madelon nog even langs om gezellig bij te kletsen. Daar kijkt ze altijd naar uit op dinsdag, het is ondertussen vaste prik geworden. Veel beter dan de raambezoeken van vorig jaar. Wat was dat lastig zeg. Zij binnen met de telefoon en Madelon gewoon op straat. Geen knuffels of een hand schudden er kon alleen maar gezwaaid worden. 

“Oma Mien” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Afstand

Vaak wandelde de vrouw in het polderbos, behendig slalommend tussen andere wandelaars, genoot ze van deze virusvrije oase in lentepracht. Geen vuiltje aan de lucht zou je denken. Dat klopte. Meestal.
Op een warme middag liep op het bospad een kleine kaarsrechte gestalte. In een keurig pak, een geruite pet op, leunend op een wandelstok, naderde hij haar langzaam. “Afstand” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Lekker naar buiten

Ik had het slechter kunnen treffen. Iedere dag kreeg ik op tijd mijn eten en drinken, de koekjes bij de thee en alles wat op de grond viel waren voor mij. Als de zon scheen lag ik op de plek waar het warme licht de vloer raakte. Aan aandacht en liefde geen gebrek: dagelijks een aai over mijn bol of een knuffel en ’s nachts lekker met zijn allen in het tweepersoonsbed dat groot genoeg was voor drie.

“Lekker naar buiten” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Zaterdagavond, 23:21 u.

Lieve Bruno, vandaag begon niet zo goed. Ik viel pas laat in slaap en werd vroeg wakker van het geluid van hysterische vogels, waardoor ik in arren moede maar om half zeven opstond, in het weekend! Bij de voordeur moest ik eerst op adem komen, daarna pakte ik de krant van de deurmat en maakte ik mijn gebruikelijke ontbijt, een kopje groene thee en een boterham met hagelslag. Het viel niet goed.

“Zaterdagavond, 23:21 u.” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!