Aandacht en Liefde

Mijn oma, geboren in 1906, stond al mindful in het leven nog voor de term was uitgevonden. Ze verrijkte ons leven met spreuken en gezegden. Sommige verzon ze zelf, zoals ‘doe alles wat je doet met aandacht en liefde dan doe je het goed’. Of het nou ging om plantjes water geven of op je werk of school, we moesten er aandacht en liefde in stoppen.

“Aandacht en Liefde” verder lezen

Opgeruimd

Niet zo heel erg lang na kerst en oud en nieuw is er dat mooie moment dat het ’s avonds als ik de parkeergarage uit rij niet meer pikkedonker is. Vogels snappen als eerste dat het donkerste deel van het jaar voorbij is en beginnen dapper ’s ochtends vroeg te kwetteren. Pas weken later zie je in de reclamekrantjes dat de lente in aantocht is. Mensen zijn blijkbaar wat minder snel in het oppikken van dit soort zaken. “Opgeruimd” verder lezen

Calimero

Ik was een jaar of acht en zag aan de binnenspiegel van een auto een kleine Calimero hangen. Dat wilde ik ook! Maar ik had geen Calimero en, niet geheel onbelangrijk, thuis hadden we ook geen auto. Het eerste probleem werd in december opgelost toen ik een wat grotere Calimero in mijn schoen vond. Ik bewaarde deze zorgvuldig, ik had er immers een goede bestemming voor. Ruim tien jaar later hing Calimero in mijn eerste auto. Helaas niet aan de binnenspiegel, daarvoor bleek ze toch wat te groot, maar aan het jashaakje achterin. Al snel belandde Calimero los op de hoedenplank, omdat meerijders bij het instappen steevast Calimero in hun gezicht kregen. Dat was wel een kleine teleurstelling.

“Calimero” verder lezen

Dierenvrienden

Wij houden in het westen veel van onze dieren en een dierenbeul is hier wel het laagste van het laagste. Ik herinner me het krantenartikel vorig jaar over de webcam bij een visarendnest. Dat de beheerder tijdens zijn vakantie werd gesommeerd de ‘baby’s’ te komen redden van de agressieve moeder. Ik denk aan de wereldwijde commotie rondom de jacht op leeuw Cecil en de ophef in mijn eigen dorp toen oude gans Gijs door een hondje werd gedood terwijl de eigenaar van de hond stond toe te kijken. Ik lees dagelijks discussies op FB over welk soort voer voor welke kat in welke levensfase geschikt is. Ik denk mee over de borstels, de kammen, de mandjes, de krabpalen en leef mee met de trotse papa’s en mama’s, die hun poezels koesteren en alleen het allerbeste voor hun kindjes willen. En bestaat er ergens op de wereld nóg een Partij voor de Dieren? Ik kan het me eigenlijk nauwelijks voorstellen… “Dierenvrienden” verder lezen

Peper en een hondendrol

Het werd schemerig en besloot de rolgordijnen bij het voorraam dicht te doen. Onze woonkamer is ongeveer een meter verhoogd ten opzichte van het straatniveau waardoor je een prachtig uitzicht hebt op de direct op het huis aangrenzende doodlopende klinkerstraatje en het voor ons liggende park. Voor mij op straat, in de schemering, zie ik een vrouw met een stokje een hondendrol aan de kant schuiven. Ze heeft een hondje, type keffer, aan de riem. Een stuk van de hondendrol slingert ze met hulp van het stokje richting ons huis, een ander deel verdwijnt richting het park.

“Peper en een hondendrol” verder lezen

Wat gaan we onze zoons meegeven?

Onze oudste zoon mag binnenkort voor het eerst stemmen. Toen ik zijn leeftijd had, stemde ik volkomen vanzelfsprekend op dezelfde partij als mijn ouders. Die wisten immers wat het beste was. Ik kan me niet herinneren dat mijn ouders veel werk maakten van onze politieke opvoeding. Voor hen was het vanzelfsprekend dat je als praktiserend gelovige je stem gaf aan een christelijke partij. Het duurde even voordat ik van partij veranderde. Het voelde als een volgende stap naar autonomie.  “Wat gaan we onze zoons meegeven?” verder lezen

3 x nep

Tot een half jaar geleden gaf mijn telefoon automatisch het laatste nieuws van Nu weer, aangekondigd met een geluidje, dan wist ik dat het er was. De nieuwswaarde van de meldingen was nogal wisselend. Het nieuwtje dat mij deed besluiten om deze dienst te verwijderen, ging over Barbie. De Barbie die beroemd is geworden met ‘Oh Oh Cherso’. Na weer een operatie was ze nu tevreden over haar borsten, meldde mijn telefoon. Wat een nepnieuws, dacht ik toen. Niet dat ik aan het waarheidsgehalte van dit nieuwtje twijfelde, maar mijn interesse in de borsten van Barbie is nihil. En nee, er was geen foto bij het bericht. Eigenlijk was het nepnieuws in de zuivere betekenis van het woord, niet in de betekenis die het nu heeft, die van vals nieuwsbericht. Maar er zijn ook mensen die nep gebruiken om aan te geven dat ze het ergens niet mee eens zijn: als een politieagent jou een bekeuring geeft, dan zeg je dat hij een nepagent is, bijvoorbeeld. “3 x nep” verder lezen

Groepsreis (2)

Na het overlijden van mijn vader was ze niet bij de pakken neer gaan zitten. Mijn moeder sloot zich aan bij wandelclubjes, ging naar het theater en sloeg geen avond van de plattelandsvrouwen over. Zo hoorde ze ook over de christelijke reisorganisatie die groepsreizen organiseerde die aanzetten tot verdieping. Verdieping door ontmoeting met de ander en verdieping door ontmoeting met de natuur. Ze koos voor een rondreis door Andalusië.

“Groepsreis (2)” verder lezen

Groepsreis

In ons wintersporthotel mochten we een tafel in het restaurant uitzoeken waaraan we de rest van de week zouden eten. We kozen voor een tafel voor twee in een hoekje achterin. Naast ons aan het hoofd van een lange tafel zat een man van rond de veertig met enorme getatoeëerde bovenarmen. We noemden hem al snel Brutus. Even later kwamen de andere mensen van zijn gezelschap. “Groepsreis” verder lezen