Het slijk der aarde

Kuifje in de modder! Ja, dat was hij. In de Haarlemmermeerse Mudrace. Rennen door de, inderdaad ja, modder. Vrijwillig. En barricades onderweg nemen. Een soort stormbaan van 12 km. In de warme zomer ‘ja’ tegen gezegd. Maar nu was het maart met een koude staart.
Teamspirit. Samen. Dat idee. Alléén kon je niet over de barricades heen. Modder padvinders. Ach vriend B. Hij begon goedlachs. Toen nog wel. In het team ook een hyper sportjongen. Hinderlijk fit en welgemoed.
Startvak. Afschieten. Go. Hooibaaltje, nog één, is dat alles? Zonnetje. No problem. Alles onder controle. Glorie en onoverwinnelijkheid wachtten. Piece of a moddercake. “Het slijk der aarde” verder lezen

Werk & geluk

‘s Ochtends, op het perron, turen de meeste wachtenden naar het scherm van hun telefoon. Het ziet er wat wonderlijk uit. Niet alleen omdat ik mijn telefoon in mijn tas laat, maar ook omdat ik er mijn van huis meegebrachte Volkskrant uithaal, hoor ik bij een zeer kleine minderheid. Ik lees dus liever de krant dan mijn telefoon.
Uit de krant, in dit geval een in de coupé aangetroffen restje Financieel Dagblad, weet ik dat de meeste telefoontuurders hun ongeluk tegemoet gaan. Ze gaan namelijk naar hun werk. Of naar school. “Werk & geluk” verder lezen

Eenzaam

Mevrouw komt voor een intakegesprek en steekt meteen van wal. Haar man is drie maanden geleden overleden. Ze slaapt slecht, voelt zich boos en alleen. De huisarts heeft haar verwezen. ‘Ik weet niet of dit iets voor mij is’.
Ik probeer structuur in het gesprek te krijgen en duidelijk te krijgen wat haar hulpvraag is en hoop dat het voor haar ook verhelderend werkt.
Haar man is overleden na een lange ziekteperiode, aanvankelijk alleen lichamelijk, maar later ook mentaal. Mevrouw wilde zelf voor haar man zorgen. Ze kon hem niet meer alleen laten. De boodschappen en medicijnen liet ze bezorgen. Buren vroegen bij een praatje of ze wat voor hen konden doen, maar dat was niet nodig. “Eenzaam” verder lezen

“Bid voor mij”

Soms heb je ontmoetingen die bij je blijven. Voor mij was dat de ontmoeting met een Syrische aartsbisschop die heel even in Nederland was. Hij vertelde over zijn land, over de weeskinderen, de ouderen, de ijskoude winter, het gebrek aan brandstof, schoon water en eten, de ontvoeringen en natuurlijk de vluchtelingen die tot in zijn werkkamer bivakkeerden. Dat hij bijna dagelijks ook zelf gevaar liep bij zijn pogingen de mensen om hem heen te steunen, dat wuifde hij weg. De raket bijvoorbeeld die vlak achter zijn auto ontplofte? “Ach, het was goed afgelopen…” ““Bid voor mij”” verder lezen

Liefde

De Liefde met de grote ‘L’ had me al jong te pakken. Een heerlijk gevoel van een soort opwinding vermengd met blind vertrouwen dat het goed zat. Een sensatie die zich niet éénmaal, maar gelukkig heel vaak liet voelen. Telkens als ik prachtige schoenen zag, openbaarde deze Liefde zich. “Liefde” verder lezen

Katakwi…

Ik ben gestopt met foto’s maken…
Omdat het maar fracties zijn van tijd, van ruimte en van mensen…
De vrolijke kinderen, de lachende boeren,
de foto’s doen hun realiteit geen recht.

Je ruikt foto’s niet…
De kleuren zijn anders…
Je voelt de hitte niet,
hoort niet het oorverdovend onweer.

De ratten die ’s nachts op zoek gaan naar eten…
de graatmagere, kale kippen die zich steevast uit de voeten maken;
en ook het allesdoordringende stof laat zich niet vangen in de digitale wereld;
wel in mijn camera, haar, neus, ogen, keel…

Geen bed, geen deken, geen tafel, water of elektriciteit:
Op de foto zie je niet de consequenties voor het dagelijks bestaan…
In de brandende zon ploegen, zaaien;
je voelt de spierpijn en de hitte niet, mist de meeste zweetdruppels…

Leven schenkend water?
Het is enkeldiep en het stinkt.
Dan de schamele oogst, van keiharde, kurkdroge grond;
Hoe moet het morgen? En volgende week?

Ik ben gestopt met foto’s maken…
omdat je de vraag niet hoort die steeds opnieuw werd gesteld:
Heb je eten mee?

Groundhog Day

 

Een Fries gezegde luidt “De tiid hâldt gjin skoft”, wat zoveel betekent als de tijd staat nooit stil. Laat de tijd dan niet stil staan, mensen kunnen dat wel, bijvoorbeeld bij een willekeurig jaar als 2008.

Wat speelde in 2008? Op de radio hoorde je Valerie van Amy Winehouse en in Peking vonden de Olympische Spelen plaats. We herinneren ons allemaal de enthousiaste geluiden van Pieter van den Hoogenband bij de overwinning van Maarten van der Weijden. In de Verenigde Staten van Amerika won Obama de presidentsverkiezingen. Onze economie kwam piepend tot stilstand door de kredietcrisis. “Groundhog Day” verder lezen