Wasknijpers op de grond: Storm

Ze wilde nog wel een weekje naar Terschelling. Met een vriendin besloot ze naar Harlingen te fietsen, alle spullen achterop.

‘Neem je wel een mobiele telefoon mee’, vroeg ik. Ze vond het eigenlijk niet nodig. 

‘Je kunt onderweg ook van de fiets vallen of een lekke band krijgen’, drong ik aan. De telefoon ging in de tas. 

Eigenlijk vond ik het wel stoer, er zijn niet veel tachtigjarigen die nog op fietsvakantie gaan naar een Waddeneiland.

“Wasknijpers op de grond: Storm” verder lezen

Lege tuin

Ik zag de eerste egel van dit jaar
Op zijn vertrouwde route
Als altijd

En de kikkers zijn er weer
In hun vaste poeltje
En soms ook, vaste prik, hupsend
door de struiken

De roos bloeit voorzichtig haar
derde bloem, de braam staat voor
de zoveelste keer in bloei met
ontelbare bloemen. En ook hier
zoemt de tuin. Als vanouds.

Koolmeesjes zijn terug met hun 
kroost
De merel jaagt traditiegetrouw alle
concurrenten weg

Alles gaat zoals het altijd gaat
Alles is hetzelfde
Maar jij bent weggegaan
En alles is nooit meer hetzelfde

De top

Stoempen naar boven. Zweet uit zijn neus, zweet in zijn ogen, klotsen in zijn kruis. Stoempend omhoog door het desolate oververhitte gele Franse land. In deze kale en lege omgeving reed fietsgroep De Vrije Jongens, getooid in lycra, omhoog naar de kale top. Om de paar minuten knalde een onduidelijk insect tegen de groteske Vrije Jongens fietsbrillen.
Het was de reis waar het om ging, het doel was het fietsen, de saamhorigheid, samen elkaar ontmoeten boven op de top. Het maakte niet uit, ieder reed zijn eigen tempo en dat was Goed. Natuurlijk.

“De top” verder lezen

Buurtbarbecue

Wat had ie een hekel aan patjepejers. In van die grote terreinwagens alsof ze Parijs-Dakar gingen rijden. Die ze op hun grijs betegelde oprit onder hun carport neerzetten. Van die lui met geasfalteerde voortuinen met o zo leuke grafsteen grijze bloembakken waar elk onkruidsprietje werd platgespoten. Van die patjepejers met meer geld dan hij ooit zou verdienen omdat zij wel een vlotte babbel hadden.

“Buurtbarbecue” verder lezen

Manon

Ik ben Manon. Niet dé Manon, gewoon Manon. Ik sta niet in de Privé hoor, hihi, ik sta in de supermarkt. Spannend zat. 

Gelukkig was ik op tijd. Je weet het nooit, als je te laat bent. Soms sturen ze meteen een mystery guest op je af. Of je goed smeert, je verhaaltje klopt. Natuurlijk, wat denk je, gisterenavond nog met mijn man geoefend.

“Manon” verder lezen

Langer werken

Onlangs staakten medewerkers van het openbaar vervoer voor een beter pensioen. Ze willen eerder met pensioen dan nu de bedoeling is. Op een website ontdekte dat ik met de huidige wetgeving tot mijn 68e en 3 maanden zou ‘moeten’ blijven werken. Nu heb ik voornamelijk zittend werk en zo lang mijn hoofd goed blijft kan ik wel tot mijn 80e door. Tenminste, als er geen nieuwe belemmeringen zoals herregistratie-eisen van buiten af worden opgelegd door verzekeraars, politiek of beroepsgroep.

“Langer werken” verder lezen

Stil water

Help’ riep hij, ‘help me toch! Alsjeblieft!’

Ze keek rustig naar haar man die verwoede pogingen deed om uit het kanaal te klimmen. Keer op keer gleden zijn handen weg van de oever totdat hij geen kracht meer over had.

Ze schonk zichzelf nog een beker rooibos thee in en pakte haar breiwerk op. Voorzichtig haalde ze het garen van de pennen en maakte er mooie bolletjes van.

“Stil water” verder lezen