Hengel

Het is niet mijn eerste bezoek aan mijn oom. Wel de eerste keer dat ik als mantelzorger tegenover hem zit. De woonkamer is klein, de wand hangt vol met foto’s van puppies, eigengemaakte schilderijen en oorkondes. Op de kast staan twintig fotolijsten, een lamp past er net op. Vanuit de vensterbank kijkt een grote Goofyknuffel de kamer in. Oom deelt koffie uit. Zelf gezet door eerst twee bekers met water te vullen en ze dan in het reservoir te gieten. De damp slaat van de mok. Als ik een slok neem, proef ik melk en suiker. Zo drinkt oom zijn koffie, dus iedereen. Hij kijkt naar mij, voorzichtig schraapt hij zijn keel.
“Hengel” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Vrees

Ze zat er verslagen bij, een beetje grauwe kleur, vermoeide ogen en een trieste blik. De huisarts had haar verwezen, omdat ze voor de zoveelste keer om slaapmedicatie had gevraagd. Hij vond dat het maar eens klaar moest zijn met de ‘pammen’, ze moest nu maar eens gaan onderzoeken waarom ze zo slecht sliep en zoveel piekerde.

“Vrees” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Oma Mien

Voorzichtig schuifelt Mien door haar huis. Op de kast verzet ze wat foto’s en gaat dan in haar stoel voor het raam zitten. Straks komt Madelon nog even langs om gezellig bij te kletsen. Daar kijkt ze altijd naar uit op dinsdag, het is ondertussen vaste prik geworden. Veel beter dan de raambezoeken van vorig jaar. Wat was dat lastig zeg. Zij binnen met de telefoon en Madelon gewoon op straat. Geen knuffels of een hand schudden er kon alleen maar gezwaaid worden. 

“Oma Mien” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Verdoofd

‘U wordt vanmiddag om 16.00 uur geopereerd door dokter Harber,’ zegt de verpleegkundige terwijl ze door mijn status bladert. ‘Een ervaren traumachirurg, gespecialiseerd in pezen en zenuwbanen.’
“Verdoofd” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

A Wonderful World?

Het landschap bestaat uit allerlei tinten groen. Een dennenbos in het dal met een zachte bodem die glooiend afloopt naar de horizon. In de verte de bergen die als kolossen de lucht in prijken. Daarboven is de hemel helblauw. Alles is intens. De geuren, de kleuren. Harmonie en perfectie, het raakt haar ziel. Een geluksgevoel doorstroomt haar lichaam.

“A Wonderful World?” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Vrijheid

Klokslag 10 uur. Mijn aandacht wordt gevangen door de wapperende driekleur op de kerktoren in de verte. Af en toe zie ik een schittering van koperen blaasinstrumenten en ontwaar ik een muzikant. Dan hoor ik de eerste tonen van het Wilhelmus. Voor mijn gevoel zing ik uit volle borst mee, maar ik besef dat ik in werkelijkheid slechts wat extra condens tegen het beademingsmasker produceer. 

“Vrijheid” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Extra tijd

‘Moet je ze zien.’ Hij wijst naar buiten. In het klimrek op het schoolplein onder zijn bejaardenflat hangen een paar kinderen. Drie jongetjes rennen joelend over een kunstgrasveldje: er is gescoord. ‘Ze vermorsen hun tijd. Daar komen ze nog wel achter, uiteindelijk. Als het te laat is.’ 

“Extra tijd” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Leven in tijden van covid-19

Ondanks dat er geen 5G-zendmasten in mijn directe omgeving staan, heb ik toch last van de gesel Gods, het covid-19 virus. Maar ach, het weegt niet op tegen de leegheid van dit bestaan. Missen jullie ook zoveel dingen, zoals het jezelf in een overvolle forensentrein proppen? Apropos, dat is wel een dingetje. Ik weet nog dat iemand in februari, weet u nog, dat pre-coronatijdperk waarin we samen konden reizen, me in de trein letterlijk in mijn nek niesde. Ik voelde de spetters mijn boord in druipen. Ik dacht…nou ja, laat maar.

“Leven in tijden van covid-19” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!