Twee biertjes

“Snotverdomme”, gromt de oude man als hij met zijn gammele fiets bij het bankje aankomt. “Is mijn plekje bezet!” “Je kunt er wel bij komen zitten”, nodig ik hem uit. Maar dat is hij niet van plan. Mokkend als een klein kind loopt hij met de fiets aan de hand naar een krakkemikkig bankje even verderop. 
“Twee biertjes” verder lezen

Als de straatlantaarns branden…

Tijdens een van mijn vele wandelingen, in de namiddag van zomaar een dag, loop ik te piekeren. Ik somber over de avondklok die nu al enkele weken geldt. Soms ben ik een beetje bang voor alles wat ons nog te wachten staat. En net als ik diep weggezonken ben in mijn rondkolkende gedachten, passeer ik een vrouw van mijn leeftijd die haar kleinkinderen met veel geduld leert tollen. Wie kent dat nog… zo’n haktol waar je heel strak en heel precies een touwtje om wikkelt om hem vervolgens met veel kracht en een mooie zwaai weg te gooien. Waarna hij eindeloos lang blijft draaien op de punt die je vlijmscherp hebt gemaakt. “Als de straatlantaarns branden…” verder lezen