Als ik mijn masker afzet

Verscholen achter mijn lach
liggen angsten en verdriet.
Ze knagen de hele dag
maar niemand die ze ziet.

Ontsprongen uit mijn dromen.
Mijn nooit verhoorde gebeden.
Zo blijven ze maar komen:
de nachtmerries van het verleden. 

Alles zou ik willen geven
om te vergeten wat mij heeft genekt.
Het masker van mijn leven
is met de dood bedekt. 

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!