Erfgenamen

“Mag ik even jullie aandacht?” Mijn neef en partner Boudewijn heft zijn glas en zegt dat hij het kort zal houden. In zijn toespraak herken ik het Milton-model: welbewust vage bewoordingen kiezen zodat iedereen op zijn eigen manier de woorden kan opvatten. We hebben het vaak geoefend samen. Ik zie de familieleden aandachtig luisteren, zo nu en dan instemmend knikken. 

“Erfgenamen” verder lezen

Veerboot naar Breskens

En altijd als ik Bresjes zie
de apenrots, de toren
een frisse bries ruik vanuit zee
de meeuwen weer kan horen
de achtkant van Quirinus zie in breed Bretons zwart wit,
dan ga ik alvast staan terwijl iedereen nog zit.

Mijn hart begint te juichen
ik geniet, waar ik ook kijk
zie de zon over de wieken
achter de hoge Scheldedijk
dat uitgestrekte polderland
de schoonheid van ‘de Plaat’
waar ik schapen grazen weet en die oude kerk nog staat.

Zodra de brede veerboot de haven binnenglijdt
sta ik als eerste aan de wal thuis en stressloos, alle tijd!

Zelfverzekerd voel ik ‘m
die ijzersterke band met de liefste van de wereld
op de mooiste plek van het land.

Zeeland

Het ruisen van de statige populieren vermengt zich met dat van de zee.
De zon legt haar ochtendlicht over de vers geploegde akkers.
Maakt traag knipperende silhouetten van de fietsende schooljeugd op de met knotwilgen omzoomde dijkjes.
De weidsheid van dit landschap zwijgt.

Hier knikt men elkaar toe.
De fietser in de duinen, de hardloper, de vroege fotograaf, de wildplukker.
De sterrenchef experimenteert met zijn oogst in de nu nog stille keuken.
De mise en place mag aangepast.
De oester evenwel zal altijd blijven.

En ook al tekenden ze nooit in Munster, geen vrediger volk dan de Zeeuwen.
Ze brengen je tot rust in hun schone kamers en hospitale vlijt.
Op terrassen onder lindebomen, onder oude torens die tingelen.

Op je fiets ontdek je het echte polderen.
En waar de zon zich ’s avonds ontspant in de zilte zwoelte, gunt de Zeeuw je zijn uitzicht, dat van hem zit in zijn DNA.
Op een duintop stuur ik een diepe teug schone lucht door mijn lichaam in het zalige besef dat hier mijn thuis is.