Zusje

Al weer twee jaar geleden ben je weggegaan en maken we ieder onze eigen geschiedenis. Veel te vertellen inmiddels, en ook een boel te vragen. Over hoe je het hebt, en waar je bent en wat er allemaal van waar is en zo. “Zusje” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Meisje

Op een veel te dure training over persoonlijk leiderschap, die van dinsdagavond tot zaterdagmorgen duurde, op de Veluwe, in een voormalig papierfabriekje, met een heus waterrad dat door de ijskoude spreng in beweging werd gehouden, vertelde één van de trainers een geschiedenis die werkelijk diepe indruk op mij maakte. 

“Meisje” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Anita

Het gaat meteen fout tussen Anita en mij. 

Ze komt binnen alsof ze god zelf is, strekt haar arm uit. Ze kan er maar net bij, zij zo klein en ik veel te groot. Duwt me met haar rechterhand, vingers gespreid, tegen de borstkas. Zo, jij aan de kant, dat wordt toch niks. De toon is gezet. Toekijken, afblijven, niet bestaan. Maar wacht, zo leer ik het nooit.

“Anita” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Engel

Bij mij in huis zwerft zonder vaste woon- of verblijfplaats een oude lijst met daarin een trouwfoto. Dat ik ‘m niet ophang, heeft alles te maken met de bruid op de foto, mijn oudtante uit de Zuiderstraat in Zandvoort. In onze strenge en godvruchtige familie was zij de vrijdenker, die haar eigen gang ging, en zich niet liet vangen door regels of gebruiken. 

“Engel” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Manon

Ik ben Manon. Niet dé Manon, gewoon Manon. Ik sta niet in de Privé hoor, hihi, ik sta in de supermarkt. Spannend zat. 

Gelukkig was ik op tijd. Je weet het nooit, als je te laat bent. Soms sturen ze meteen een mystery guest op je af. Of je goed smeert, je verhaaltje klopt. Natuurlijk, wat denk je, gisterenavond nog met mijn man geoefend.

“Manon” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Ilse

Jarenlang had ze met haar man een frituur gerund bij het strand. Met niets begonnen, altijd werken, ondertussen een handvol kinderen gekregen, en altijd maar werken. Het ware slechte tijden, toen haar man overleed en zij met schulden en kleine kinderen achterbleef. Ze zette door, wat kon ze anders, er moesten monden gevoed worden. Van kinderen, van toeristen, van meeuwen.

“Ilse” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error