Dialoog in een voortschuifelende Porsche Cayenne over een afstand van 550 meter

Hoe dom kan een mens toch zijn! Ik duwde de deur van de Porsche Cayenne dicht en zei nog ‘Dag, bedankt voor het aanbod. Misschien een volgende keer’ en ik bedacht hoe stom ik me had laten verleiden om te liften in plaats van te lopen.

“Dialoog in een voortschuifelende Porsche Cayenne over een afstand van 550 meter” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Night train to Ostend 

’Schrijft u ook of bent u boekhouder, advocaat misschien?’ vraag ik aan de man met de vlinderdas die rommelt tussen de papieren in zijn rode map. Hij nipt eerst nog van zijn cappuccino op het krappe cafétafeltje en antwoordt verontwaardigd: ‘Mijnheer, – de bundel in zijn opgeheven hand – dit hier is goud voor Hollywood! Mijn script  Night train to Ostend.’ ‘Moet lukken, zeg ik, nadat de man me uitgebreid heeft ingewijd in de snijdende verhaallijn en in sommige pikante details.‘Het klopt wel wat u zegt, Hollywood kan tegenwoordig een sterk scenario gebruiken’, beaam ik. Vlinderdas knikt drie keer zelfverzekerd en ritselt verder.  “Night train to Ostend “ verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Ik zie wat ik zie

Ik zie vijf knotwilgstammen aangekleed met wit afdekvliesdoek. Tuinier Werner en ik hadden drie rijen wilgen geknot. Dit was de laatste rij. Naast de wilgen lag een bed andijvie met daarop nog afdekvliesdoek die gebruikt was om de andijvie te beschermen tegen de vrieskou. De ergste koude was achter de rug en het doek mocht weg. Ik dacht het ergens te drogen te leggen, bedacht me en wikkelde het doek om de knotwilgen. “Ik zie wat ik zie” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error