Blue zones

Een paar jaar geleden zag ik een interessante documentaire over de zogenaamde ‘blue zones’. Ze komen slechts op een paar plaatsen in de wereld voor, onder andere in Japan, Griekenland, Costa Rica en Californië. Dit voorjaar hadden we een reisje naar Sardinië geboekt en laat daar toevallig nu ook zo’n ‘blauwe zone’ zijn! Een buitenkans! “Blue zones” verder lezen

Syndroom

Sinds ik de vijftig ben gepasseerd, heb ik wat vaker last van ‘kwaaltjes’. Sommige zijn zelfs een officiële ziekte. Maar gelukkig zijn daar allerlei fantastische pilletjes voor. Pilletjes die er in de middeleeuwen nog niet waren, pilletjes die het verschil kunnen maken tussen leven en dood, pilletjes waardoor het lijkt alsof er niets aan de hand is, dus tel uit je winst! “Syndroom” verder lezen

Het komt goed!

Wantrouwend en duidelijk met tegenzin kwam hij met zijn ouders binnen. 16 jaar, lang, dun en slungelig. Prachtige diepblauwe ogen waaruit angst en boosheid spraken. Ogen die herhaaldelijk verdwenen achter lange, blonde lokken, die hij steeds uit zijn gezicht veegde. Hij moest mee naar het intakegesprek. Het ging niet goed op school. Dat vonden zijn ouders, maar volgens hem was dat overdreven en kwam het allemaal wel goed. “Het komt goed!” verder lezen

Domweg gelukkig in hartje Amsterdam

Zoonlief had zijn studie met succes afgerond. Hij had ervoor gekozen om zijn diploma niet ‘officieel’ in ontvangst te nemen. ‘Officieel’ hield in dat je met een groep van 200 jou vrijwel onbekende studenten deelnam aan een – naar alle waarschijnlijkheid – super saaie, uren durende plechtigheid met onpersoonlijke speeches in een sfeerloze zaal met een slechte akoestiek. Hij zou zijn diploma zelf wel ophalen. “Domweg gelukkig in hartje Amsterdam” verder lezen

Fiets

Zooooeeeeef … ik ‘vlieg’ over het fietspad door de weilanden. De lucht ziet er dreigend uit, maar buienradar gaf aan dat het niet zou gaan regenen. Achter de donkere wolken doen zonnestralen hun uiterste best om door te breken. Ik ben op weg naar de ‘Kaasstad’ op mijn nog vrij nieuwe, elektrische fiets. Mijn hoofd in de wind, gedachten op nul, ondertussen genietend van de frisse groene geuren van de lente.
Na jaren niet meer gefietst te hebben, ben ik weer helemaal om. “Fiets” verder lezen

Stilzwijgend …. 

Stilzwijgend en met stomheid geslagen zit ik op de achterplecht van de taxiboot die ons naar het resort brengt. We hebben net een van de mooiste kustplaatsjes van Europa bezocht. Het was er op deze warme, zinderende avond in augustus een drukte van jewelste: straatmuzikanten deden hun uiterste best de mensen te vermaken, een mannenkoor zong a capella Il Divo-achtige muziek, kinderen verkochten er op de trappen prachtige schelpen en prezen hun prulletjes met zachte klanken in hun moedertaal aan, andere kleintjes bedelden met overslaande stemmetjes om ijsjes, terrasjes zaten vol met mensen die amusante en luidruchtige gesprekken voerden. “Stilzwijgend …. “ verder lezen

Gouden randje

Haar vader belde in oktober op. Of zijn dochter bijles zou kunnen volgen. Ze zat in groep 8 en wilde zo ontzettend graag naar het Dalton College. En eigenlijk wilde ze ook zó graag een KB advies in plaats van het voorlopige BB advies.
Ze kwam diezelfde week samen met haar vader voor het intakegesprek. Een lange, lieve, spontane meid met een glimlach van oor tot oor, zo’n glimlach waar je zelf spontaan vrolijk van wordt. Ze was in de zesde klas blijven zitten, haar tweelingbroer zat ondertussen op de havo. “Gouden randje” verder lezen