Het rechte pad

Er zit een slag in het linker wiel van de rolstoel die het revalidatiecentrum ons heeft meegegeven. We dreigen steeds van het smalle betonpad af te rijden. De ironie ontgaat me niet. Ik krijg kramp in mijn handen van het tegensturen en stop met duwen.
‘Nu al moe?’ sneert Douwe.
‘We hebben geen haast, toch?’ zeg ik, terwijl ik mijn handen tegen elkaar wrijf. ‘Geniet er maar van dat je eindelijk weer eens buiten bent.’
‘Buiten! We zijn op een kerkhof, goddomme.’
‘Een beetje meer eerbied voor de doden, misschien?’
‘Alsof ze ons kunnen horen,’ zegt Douwe. ‘Hallo! Is daar iemand?’
‘Hou op, man.’
Ik tik hem harder dan bedoeld tegen zijn achterhoofd. Hij valt voorover, maar wordt in de rolstoel gehouden door de veiligheidsriem.
‘Sorry.’ Ik trek mijn vriend weer stevig terug tegen de rugleuning.
Douwe gromt iets onverstaanbaars en pakt mijn hand die op zijn schouder rust. Hij is sterk geworden in zijn handen.
‘Doe dat nog een keer en ik breek je vingers,’ zegt hij toonloos.
Ik trek snel mijn hand weg.
‘Els ligt hier iets verderop, om de hoek,’ zeg ik. ‘Het is een mooie plek.’

“Het rechte pad” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

De mooiste dag van haar leven

Mijn vrouw doet de afwas in haar bruidsjurk. Ze heeft haar schouders hoog opgetrokken. Haar moeder staat naast haar en pakt de druipende borden aan om ze af te drogen. Niet dat ze dat doet, afdrogen. Ze veegt er even overheen met haar theedoek en voegt ze dan toe aan de borden die opgestapeld op het gasstel staan. Ze zet de grote borden op de grootste gaspit links voorin en de kleine op de kleinste gaspit rechts achterin.

“De mooiste dag van haar leven” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Verdoofd

‘U wordt vanmiddag om 16.00 uur geopereerd door dokter Harber,’ zegt de verpleegkundige terwijl ze door mijn status bladert. ‘Een ervaren traumachirurg, gespecialiseerd in pezen en zenuwbanen.’
“Verdoofd” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Vier episodes uit het leven van een butler

1. Een meisje erbij

‘Goedemorgen, mijnheer, uw thee en de krant.’
‘Dank je, Benson.’
‘Kan ik u even spreken, mijnheer?’
‘Maar natuurlijk, Benson.’
‘Ik zou er graag een meisje bij nemen, mijnheer. Met uw toestemming, natuurlijk.’
‘Een meisje? Je bedoelt voor in de keuken? Of is het voor de kamers?’
‘Geen van beiden, mijnheer. Daphne en Graciëla doen het daar heel goed.’
‘Maar waarom dan een extra meisje?’
‘Nou, eigenlijk is het voor mij, mijnheer. Ik wil graag een lief, fris meisje voor erbij, nu mijn vrouw wat ouder wordt. Ze kan gewoon bij ons op zolder, dat meisje. Mijn vrouw vindt het goed.’
‘Prima, Benson, regel het maar.’
‘Uitstekend, mijnheer. Ik plaats een annonce.’ “Vier episodes uit het leven van een butler” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!