Help! Mijn vriendin is schrijver

Het is woensdag en met een ferme tred stap ik goedgemutst de kantoortuin binnen.
‘Ha! woendag, columndag’ schreeuwen mijn bureau-eilandgenoten mij reeds toe. Ze doelen op de column van mijn vrouw. Op donderdag in een populair damestijdschrift met onder de toenemende vaste lezers ook mijn collega’s die inmiddels weten dat de column op woensdagmiddag al online komt. 

“Help! Mijn vriendin is schrijver” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Creativiteit in 5 fasen

Nu de kaartverkoop weer gestart is en de voorstellingsdatum onheilspellend dichterbij komt, krijg ik regelmatig de vraag hoe die creativiteit nu precies werkt. Laat me oorverdovend duidelijk zijn: Creativiteit, door sommige tot mythische proporties verheven, is in essentie gewoon pure ellende die het best geduid kan worden door middel van de 5 fasen van rouw (Elisabeth Kübler-Ross). De vergelijking is overigens met nadrukkelijke goedkeuring van het Kübler-Ross instituut in Vlaanderen die naast rouwverwerking de fasen ook van toepassing verklaart op elke andere emotionele reactie op persoonlijke trauma en verandering. Dus dan toch zeker ook deze misère! 

“Creativiteit in 5 fasen” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Enquêterreur

‘Op een schaal van 1 tot 10: hoe waarschijnlijk is het dat u dit boekhoudpakket aanbeveelt bij vrienden, familie of collega’s?’

Ik was behoorlijk enthousiast over het pakket van enkele duizenden euro’s per jaar en nam mij voor om in dit enthousiasme in mijn netwerk uit te storten. Desgevraagd, dat natuurlijk wel. Ik koos voor een ruime 8. Enkele weken later stond ik op een feestje en de enquête van het softwarebedrijf knaagde aan mijn geweten. Ik had immers met mijn 8 een riante belofte afgegeven “zeer waarschijnlijk” het pakket aan te bevelen bij vrienden, familie en collega’s maar tot dan toe nog aan niemand het pakket daadwerkelijk genoemd, laat staan aangeprezen.  

“Enquêterreur” verder lezen
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Een berg aan de horizon

In mei plantte ik een stip aan de horizon. Een petieterig klein stipje. Het was een langgekoesterde droom om eens in een theater te staan. Alleen. Met mijn eigen voorstelling. 40 jaar lang heb ik gezegd, gewenst en gefluisterd dat die show er nou eindelijk eens moest komen. Tot ik een stukje van mijn eigen gebruiksaanwijzing vond en besefte dat zo’n voorstelling niet zomaar vanzelf zou komen aanwaaien. Ik besloot het proces om te draaien omdat niets mij beter in stelling brengt dan een knetterharde deadline. Ik nam contact op met Geesterhage en boekte de zaal voor een voorstelling op 15 september. En zo plaatste ik een stip op de horizon. Een minuscuul klein stipje. Verschrikkelijk ver weg. Ik had nog alle tijd! “Een berg aan de horizon” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Waarom je ogen altijd prikken als je de Via Gladiola opstapt

Het is vrijdagmiddag 21 juli 2017. Al de hele dag loop ik met borst vooruit en opgeheven hoofd. Het is de laatste dag van de Nijmeegse 4daagse, een fijne dag. Je vertrekt in de extreem vroege ochtend en loopt rustig op Grave af. Voor mij de plaats waar ik besef dat niets meer in de weg staat. Vanaf daar rolt je vermoeide lijf vanzelf Cuijk binnen waar het feest al flink is losgebarsten. Na Cuijk nog maar een paar uurtjes lopen voor de grote Via Gladiola in beeld komt. “Waarom je ogen altijd prikken als je de Via Gladiola opstapt” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error