Auteur: Bert Roodhof

Musculus orbicularis oris

Wat ben je mooi. Je lippen zijn zo vol, vormen samen een perfect ovaal. Kon ik maar met mijn vinger de rand van je bovenlip volgen, eerst omhoog, het grappige kuiltje, en dan weer omlaag. Je onderlip steekt een beetje naar voren, ik zou er op willen sabbelen, er met mijn tong langs willen glijden,…

Door Bert Roodhof 18 januari 2020 0

I didn’t mean to hurt you

Er was geen twijfel mogelijk. John Lennon was de beste Beatle. Je had ook mensen die beweerden dat McCartney groter was, maar je hoefde maar één keer naar Ob-La-Di Ob-La-Da of Yellow Submarine te luisteren en je was overtuigd van het tegendeel. Lennon was de grootste en na de Beatles de grootste gebleven, want terwijl…

Door Bert Roodhof 7 december 2019 0

Thanatos

Een warm geel licht valt van buiten op mijn toetsenbord, regendruppels schitteren op de geelbruine bladeren die zachtjes dansen in de wind. Het is eindelijk droog, maar in de verte betrekt de lucht alweer. Ik probeer je een mail te schrijven, maar weet niet goed hoe ik moet beginnen. Sprak dit verhaal je aan? Deel…

Door Bert Roodhof 5 december 2019 0

Foto met silver fox

Het is vol in de grote zaal van Paradiso, maar niet zo vol dat er niet kan worden gedanst of heen weer kan worden gelopen met bier. Achter ons ontstaat een koeienpaadje en ik word voorzichtig met mijn neus in de haren van mijn vrouw geduwd. Ze ruikt nog net zo lekker als dertig jaar…

Door Bert Roodhof 3 december 2019 0

Einde van het liedje

Het was zo gezellig begonnen, een avondje met vrienden, beetje wijn, beetje kaas en lekkere muziek. ‘Hebben jullie eigenlijk een gezamenlijk liedje,’ had hun vriendin gevraagd, terwijl ‘Our house’ van Crosby, Stills, Nash and Young uit de speakers schalde. Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!

Door Bert Roodhof 2 december 2019 0

Onvoorzien

‘Mijn man is autistisch.’ Ze kijkt me onderzoekend aan. Ik ken haar man niet. Heb hem wel eens gezien. Leek mij een prima kerel. ‘We zijn nu bijna dertig jaar bij elkaar. Hij is lief hoor en een betrokken vader, ik hoef maar te kikken en er hangt weer een fotolijstje, maar ik weet nog…

Door Bert Roodhof 26 oktober 2019 0

Buurt WhatsApp

Het miezert en bij iedere trap wordt zijn gezicht natter, hij hoopt zijn zoon snel te vinden. Koplampen van voorbijrazende auto’s weerkaatsen op de natte stenen. Als zijn voorwiel wegglijdt over een natte, omhoogstekende steen, blijft hij maar net overeind. Binnensmonds vervloekt hij zichzelf en zijn zoon. Hij veegt de druppels uit zijn ogen en…

Door Bert Roodhof 14 september 2019 0

Verwenteling

Aan de rand van het vers gedolven graf keek hij naar beneden. Het graf was dieper dan hij had verwacht. Voorzichtig ging hij naast het graf zitten, zijn benen bungelend over de rand. Hoe zou het zijn om onder in het graf op de bodem te liggen. Hij aarzelde even, zette zich toen af en…

Door Bert Roodhof 3 augustus 2019 0

Wasknijpers op de grond: Dichtbij de dood

Snel ingrijpen na een herseninfarct is van groot belang. Hoe langer een deel van de hersenen zonder zuurstof blijft, hoe kleiner de kans op herstel. Na haar herseninfarct moet het ongeveer zestien uur hebben geduurd voor een vriendin mijn moeder vond. Ze was er slecht aan toe, een verlamde arm, onderkoeld, verward en bang. Ze…

Door Bert Roodhof 27 juli 2019 1

Wasknijpers op de grond: Storm

Ze wilde nog wel een weekje naar Terschelling. Met een vriendin besloot ze naar Harlingen te fietsen, alle spullen achterop. ‘Neem je wel een mobiele telefoon mee’, vroeg ik. Ze vond het eigenlijk niet nodig.  ‘Je kunt onderweg ook van de fiets vallen of een lekke band krijgen’, drong ik aan. De telefoon ging in…

Door Bert Roodhof 6 juli 2019 0