Bekentenis

‘Pssst, kom, even apart, ik moet je iets vertellen, nee niet zo dichtbij.  Ik heb gisteren iets vreselijks gedaan. Ssst, ze kijken, even wachten. 
Het mocht niet maar het gebeurde gewoon. En weet je, het voelde als thuiskomen, of als een onbekende tegenkomen, aan de praat raken en dat het dan lijkt of je elkaar al jaren kent. Ken je dat? Zó lekker.
Jaja, ik zeg het, nog even. 
Zo, die zijn voorbij. 
Komtie: ik heb geknuffeld! Maar écht, weet je wel? Handen om schouders, wang tegen wang, mond tegen oor, haren ruiken, vel voelen, lijf tegen lijf. Erg hè?’

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties