Magazine aan Zee

Een magazine aan zee is natuurlijk best link. Er komt zand tussen, het wordt nat, en als het een beetje tegenzit verdwijnt het aan het eind van de dag in de afvalcontainer bij de strandopgang.

Nee, dan 500 Magazine aan Zee. Met ons gaat dat heel anders. Natuurlijk. Wij zijn niet zomaar een magazine. Wij kunnen er wat van. Zand en zee te slim af, want we zijn uitsluitend digitaal. Nou, je e-reader laat jij echt niet nat worden, of in het zand slingeren. Slimme zet van ons. En nog minder afval ook. Echt, wij zijn niet zomaar een magazine!

Bovendien: wij zijn een ontdekkingsreis. Okay, wat valt er te ontdekken dan? Heb je even? Er worden bij ons meer mensen omgelegd dan in alle kustgemeenten van Nederland bij elkaar opgeteld. Ja, dat is wel plezier hebben he? Tenminste, die claim doen wij op onze homepage. En vreemdgaan. Ook zoiets. Seks wordt redelijk verkapt beschreven, maar sommigen van ons kunnen er wat van hoor. Die verhalen laten weinig te raden over.

Het is ook niet voor niets dat mensen schrijver worden, of althans, zeggen dat ze dat zijn. Artistieke vrijheid, vermengd met persoonlijk leed en verlangen – het levert mooie verhalen op, een hele website vol. Mij lucht het wel op, iedere keer weer. Ik weet niet of ik voor de anderen spreek. Nou ja, natuurlijk niet. Heftige ontkenning. Alleen maar literaire kwaliteiten. Okay, ik geef me over. Dan ben ik maar ik de enige.

Al heb ik niet zo vaak de behoefte om een moord te plegen. En vreemdgaan heb ik echt geprobeerd leuk te vinden. Maar het is niks voor mij. Ik word er eenzaam van. Dan maar verhalen over woeste seks. Wilt u de nette versie, of de onnette? Laat ik het zo verwoorden: te laat in het leven heb ik geleerd dat de beste seks is gebaseerd op liefde en exclusiviteit. Dat had ik graag veel eerder geweten. Maar ik ben erachter. En daarom van mij geen verhalen in dit genre. Ik houd mijn avonturen voor mezelf en mijn partner.

Wat blijft er voor mij dan nog over om ons magazine aan zee mee te vullen. Kom op, genoeg natuurlijk. Wat minder spannend misschien. Wat kleiner. Een beeld, een tafereeltje, een portret, een ontmoeting. Een mooi mens. Een mens die ik mis. Een mens waar ik van hield, die markant was, zichtbaar voor velen of misschien alleen voor mij.

En bij het schrijven over hem of haar – en geloof me, dat doet mijn hand, terwijl ikzelf bijna nieuwsgierig meekijk wat er op papier komt – ontstaat de ontmoeting opnieuw tussen degene waarover ik schrijf en mijn binnenste, mijn ziel, mijn verlangen. 
Zo werkt mijn schrijven. En dan verstop ik mijn verhalen, mijn verslagen van het leven, tussen de moorden, affaires, woeste vrijpartijen en andere spannende belevenissen in ons mooie magazine. 

Ik ben benieuwd over wie mijn volgende ontmoeting is, waar ik over schrijf. We gaan het zien. Tot die tijd: let op het strand op uw tablet. En niet alleen vanwege zand en zee.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties