Hoe ik de sprookjes van Edina terugvond

‘De sprookjes zijn weg’. Ze klinkt moedeloos. ‘Het is niet dat er niks gebeurt. Alleen maakt mijn hoofd er geen verhalen meer van.’ Ik troost haar met thee. Leg mijn hand op haar arm. Vertel iets onbenulligs over werk. Ze luistert en knikt. Maar het vonkje in haar ogen is weg.

Wat kan ik doen? Edina ziet in alles verhaal. Ze laat me nog lachen om een verstopte gootsteen. Hoe krijgt ze haar sprookjes terug? Ze wil niks. Niet op vakantie. Geen cursus. En zeker geen dokter. ‘Die stopt me alleen maar vol met pillen. Dan verdwijn ik in de mist.’

Bovenin mijn boekenkast vind ik de Sprookjes van de gebroeders Grimm. Ik blaas het stof van het rode kaft en sla het boek open. 

‘GROMMM!!’ Boos springt de wolf uit het bed van grootmoeder. ‘Het mag wel heel belangrijk zijn, dat je mijn rust verstoort.’  Zijn adem ruikt muf. ‘Ik ben op zoek naar de sprookjes’, piep ik angstig. Hij lach-jankt. ‘Moedig hoor. Weet je het zeker?’ Ik huiver en zet door. ‘Edina heeft ze nodig.’ Hij haalt zijn schouders op. ‘Vraag Sneeuwwitje maar.’ Hij verdwijnt achter de deur van mijn badkamer. ‘Hoogste tijd voor een goede flosbeurt’, hoor ik hem mompelen. 

 ‘JIJ bent zeker NIET de mooiste van het hele land!’ Bijna laat ik het boek uit mijn handen vallen. Twee koude ogen kijken me misprijzend aan. ‘Goedenavond majesteit’, probeer ik zo beleefd mogelijk, ‘weet u misschien waar ik de sprookjes kan vinden?’ ‘Die heb jij wel nodig, met zo’n kop’, zegt ze vals. Probeer Assepoester. Succes!’ In een wolk van parfum loopt ze richting mijn badkamer. ‘Heb je een nagelvijl?’

‘Zit je nou nog te lezen, lui kind?’, klinkt het even later. Natuurlijk; de stiefmoeder. Assepoester is in geen velden of wegen te bekennen. ‘Ga eens wat nuttigs doen. De vaat van gisteravond staat er nog.’ Zonder mijn reactie af te wachten stapt ze hooghartig weg richting badkamer.

KNAL!! Ik vlieg op uit mijn stoel en ren naar de badkamer. Het ruikt naar verschroeid haar. Versuft zit de wolf op de badrand. Zijn haren staan op standje ontploft. ‘Ik geloof dat je föhn stuk is. Heb je een brandblusser?’ Nu zie ik pas dat de koningin in brand staat. ‘Sta daar niet zo. Doe iets!!’, gilt ze. Ik ren naar de keuken, trek de poederblusser van de muur en spuit de badkamer vol. ‘Wat een bende!’, klaagt de stiefmoeder. 

Even later zitten ze met zijn drieën op mijn bank, in niets meer dan een badhanddoek. De wasmachine draait. Ik vraag me af of de jurk van de koningin nog te redden valt, maar ze wil geen trui van mij aan. ‘Heb je chips?’ vraagt de wolf. ‘Ik heb trek gekregen.’ De stiefmoeder valt hem bij. ‘Hoe lang duurt het nog? Mogen we tv kijken?’ ‘Vertel ons een verhaal!’, beveelt de koningin.

Ik glimlach en pak mijn telefoon. Ik weet precies wie ik daar voor nodig heb. 

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties