Nieuwe tijd

IJsberend door de hal,
Alsof die klok me in de gaten houdt.
Ik weet het, dit is niet het geval,
Maar mijn hoofd die me benauwd.

Overvalt me een beklemmend idee,
De wijzers lijken te bevriezen.
Ga je in het gevoel mee?
Of krijg je het een inmiddels in de smiezen?

Lijkt het niet meer of ik besta,
Word geleefd door iets groters dan mijzelf.
Een lootje in de mensenmassa,
Niet meer dan dat, wie ben ik zelf?

Een zoektocht waar nu tijd voor is.
En dus blijf ik op zoek.
Antwoorden komen en gaan, maar mis,
De woorden voor in mijn boek.

Knipper met mijn ogen en kijk.
Vooruit de spiegel in.
Starend naar mezelf het lijkt,
Alsof ik opnieuw begin.

Dit nieuwe leven, gedwongen gegeven,
Past dit wel bij mij? 
Omarm ik toch maar, voor nog even.
Het is zo weer voorbij.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties