Leven in tijden van de avondklok

De tijd tikt langzaam verder.  Wanneer de klok zes uur slaat. De avond begint en wij hebben de tijd aan onszelf. De gordijnen worden gesloten en tijd voor twee begint.
Niet meer en niet minder, dit is wat het is, wat wij zijn. Een duo, maatjes van elkaar. 
De tijd tikt langzaam verder. Nog twee en een half uur te gaan, voordat we echt op onszelf teruggeworpen worden.
Niet langer bezoek over de vloer en ons niet langer voortbewegen op straat. Stap voor stap doen de rust en stilte hun intrede deze avond, maar voordat het zover is, hebben we nog twee uur en negentwintig minuten met elkaar. 
Een avond die wij kleuren met de tinten die de afgelopen dag ons bracht. Als creatieve geesten gaan wij aan de slag. 
Zodat wij ook van de late avond een kleurrijk geheel maken, waarin we ons als eenling kunnen bewegen.
We verven en kleuren, gummen en trekken nieuwe lijnen, om het kader aan te geven , waarin we ons begeven, echter wel met onze eigen kleurrijke inte-pretatie.
De tijd tikt verder en ook na negen uur laat de klok van zich horen, terwijl het buiten nagenoeg stil is. Rust ! Het soort rust dat ons de ruimte geeft om de stilte te ervaren en zorg te dragen voor onszelf.
Ik ben niet langer bang voor de stilte merk ik, maar omarm haar juist en word mij meer bewust van haar schoonheid en de kracht die er van uit gaat.
In alle rust wens ik haar en mezelf welterusten. We gaan met elkaar de tijd tegemoet dat we samen zijn.
De tijd tikt langzaam verder !

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

1 Reactie
Nieuwste
Oudste Meest gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Alexander Jansen
Alexander Jansen
1 maand geleden

Bespiegelend en rustgeven is dit verhaal. Mensen hebben dat af en toe nodig.
A.J.