Gemist

In het donker door de straten van het dorp dwalen. Bij mensen naar binnen gluren die niets in de gaten hebben omdat ze aandachtig naar een voetbalwedstrijd of andere dampende lijven kijken. Je betrapt voelen als er een deur open gaat en iemand vuilnis bij de weg zet.

Aan de rand van het dorp de hemel afspeuren naar sterren en planeten. Niets zien omdat het altijd bewolkt is wanneer planeten net heel dicht bij elkaar staan of de maan verduisterd is. Verbaasd zijn omdat je niet de enige toeschouwer bent.

Op het strand wensballonnen oplaten. Kijken hoe de ballonnen dansen in de lucht, langzaam wegdrijven, hoop en verwachting met zich meevoerend. De meegebrachte champagne inschenken, proosten, drinken en elkaar vasthouden, een duinpan opzoeken en je niets aantrekken van het zand dat zich tussen je billen dringt.

Na het uitgaan bij ieder bushokje stoppen om de ruiten te vernielen. De adrenalinestoot wanneer het glas rinkelend op de grond valt en de lichten in de huizen in de buurt aan gaan. Maken dat je wegkomt, stoppen bij een volgend bushokje voor een nieuwe kick.

Onder het schijnsel van een lantaarnpaal zoenen. Eerst voorzichtig elkaars lippen voelen, vervolgens een opgewonden dans, elkaar blijven volgen, elkaar voelen, gezamenlijke overgave aan het moment, hopend dat het nooit zal eindigen maar weten dat zodra je over het einde begint het er is.

Samen buiten een sigaretje roken. Zelfverzekerd om je heen kijken terwijl je de rook in cirkeltjes probeert uit te blazen. Je niet aan de kant laten duwen door mensen die naar binnen of naar buiten gaan, niet door hebben dat je al aan de kant staat.

In het donker een duik nemen in een duinmeertje. Genieten van niets meer dan het geluid van het water en een vleugje angst voor het onbekende onder je.

Proberen een geparkeerde auto in brand te steken. Juichen als het lukt en de hitte zo groot wordt dat je de adem wordt afgesneden. Weg zijn voordat de politie en de brandweer in de buurt zijn. Thuis komen en je vader vertellen dat het geen bijzondere avond was.

Met vrienden afspreken in de keet. Opscheppen over niet-bestaande veroveringen, fantasieën zo overtuigend opdissen dat je er zelf in gaat geloven. Takken verzamelen, ze verbranden in een vuurkorf. Vocht ontsnapt knetterend aan het vuur, verraderlijke gezelligheid, gevaar vermomd als onschuld. 

Naast een vuilnisbak op straat overgeven, je mond afvegen en verder strompelen. Jezelf beloven nooit meer zo veel te drinken. Nee, jezelf beloven om niet zoveel te drinken als je macaroni hebt gegeten. Nee, jezelf beloven nooit meer macaroni te eten. Je mond spoelen met een laatste restje bier.

Hij zuchtte. Pas nu hij na negen uur ’s avonds verplicht thuis moest blijven, realiseerde hij zich hoe saai zijn leven tot dusver was geweest. Hij pakte zijn telefoon, opende de notitie app en maakte een nieuw onderwerp aan: ‘Dingen die ik ’s avonds ga doen zodra het weer kan’.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties