Facebookpagina

Ze woonde alleen, maar gelukkig had ze haar hondjes en haar facebookgroep.

In de facebookgroep werden pups van allerlei rassen aangeboden, maar vooral van het kleinere soort. Ze las rassen en mixen waar ze nog nooit van gehoord had, een Pommeriaan bijvoorbeeld. De liefde voor de honden stond als een paal boven water.  Dat maakte dat ze zich thuis voelde in de groep. Zelf was ze niet persé op zoek. 

Veel geld had ze niet, ze zou het eten uit haar mond sparen voor haar schatjes. Twee had ze, moeder en dochter. Echte schoothondjes en ze nam ze overal mee naar toe. Diva en Lola had ze ze genoemd. Ze had fietsmandjes voor en achter op de fiets. Tijdens het wandelen merkte ze dat de oudste, Diva niet zo ver meer kon lopen. Niet dat ze kilometers liep, dat hield haar eigen heup ook niet. Via via had ze een buggy op de kop getikt. Als Diva geplast en gepoept had liet ze zich verder lekker rijden. Lola huppelde er naast.

Door corona zag ze weinig mensen. Gelukkig had zij haar hondjes en kwam ze elke dag buiten. In het park kwam ze andere hondenbezitters tegen. Voor de grote honden liep ze om, daar waren Diva en Lola bang voor, maar zij zelf eigenlijk ook.

Het jaar was bijna op het einde. Een tijd waar ze tegenop zag. Haar schatjes waren altijd zo bang voor het vuurwerk. Het was dit jaar verboden, maar de lokale jeugd hield zich daar niet zo aan. Al dagen werd er geknald onder haar flat. Ze ging toch in de rij staan bij de oliebollenkraam voor twee oliebollen. Dat hoorde bij oudejaarsdag. Diva en Lola konden wel even alleen thuis blijven.

Toen ze thuis kwam zag ze meteen dat het niet goed was. Lola zat te piepen en Diva lag met gestrekte pootjes in haar mand. Ze liet alles uit haar handen vallen en voelde dat Diva dood was. Het geld was eigenlijk op, maar toch belde ze de dierenarts en die bood aan thuis langs te komen. Met wazige ogen zag ze haar vertrekken met Diva gewikkeld in haar deken onder haar arm. De oliebollen bleven die avond onaangeroerd.

Na een onrustige nacht zat ze alweer vroeg aan de ontbijttafel. Lola lag op haar schoot. Om het gemis te kunnen delen maakte ze een bericht met foto’s in de facebookgroep waar iedereen meteen lief reageerde. Plaatjes met hondjes en hartjes werden haar deel. Diva had een goed leven bij haar had gehad. Ineens zag ze de reactie van ene Kees: Volgens mij zie ik jou altijd lopen met je hondjes en de buggy, maar je loopt altijd met een boog om me heen. Ik woon bij je in de buurt. Als je wil kunnen we een keer samen in het park wandelen. Wodan is heel lief voor kleine hondjes. Ze had hem vaker gezien en ook dat hij naar haar keek. Aarzelend stuurde ze hem een privébericht. Misschien werd 2021 wel een beter jaar…

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties