Een gouden mandje

Het hele gezin was thuis. De oudste studeerde in Amsterdam, maar alle colleges waren online dus hij zat hij de hele dag op zijn kamer. Haar man had een tweedehands bureau in de slaapkamer gezet en de jongste zat in zijn examenjaar en ging af en aan naar school. Dan was er een docent ziek, dan werd een klasgenoot getest en op andere momenten kregen ze het rooster niet rond. Ook zij werkte vanuit huis, maar dat deed ze altijd al. Ze had een nagelstudio aan huis.

De kinderen hadden er al vaak om gezeurd, maar de angst dat het allemaal op haar zou neer komen had haar altijd weerhouden. Maar nu had ze bedacht hoe fijn het zou zijn dat ze een paar keer per dag reden had om de deur uit te gaan. Sinds de ‘lockdown’ lieten ze de boodschappen bezorgen en dat hadden ze uit gemakzucht maar zo gelaten.

Ze was op Facebook lid geworden van allerlei groepen met schattige profielfoto’s en waar de leden zichzelf als de grootste liefhebbers zagen met een plaatje van een pootje in hun profielnaam. Ze had ook wel gekeken naar opvang uit het buitenland. Allemaal op zoek naar een gouden mandje.

Ook probeerde ze officiële verenigingen, waar ze teksten zag als ‘werklijn’ en ‘showlijn’, maar die hadden allemaal wachtlijsten. Haar man was inmiddels achterdochtig geworden. ‘Wat zit je toch de hele tijd op je telefoon?’ Ze antwoorde dat ze gewoon wat aan het dwalen was op het internet.

En toen zag ze hem! Ze smolt en merkte dat ze snel moest handelen, want blijkbaar was ze  niet de enige. Het was veel geld en de Google reviews waren wisselend, maar oh wat een plaatje!

Ze maakte een afspraak en vertelde thuis dat ze naar een vriendin aan de andere kant van het land ging. ‘In coronatijd?’ ‘Ja, we gaan wandelen bij haar in de buurt’. 

Toen ze er was was ze meteen verkocht. Ze had het geld al van haar spaarrekening gehaald en voor ze het wist had ze een contract ondertekend. Hij zag er prima uit, dus het was vast goed. Ze was te enthousiast om de kleine lettertjes te lezen.

De rit naar huis was spannend geweest, het arme beestje had nog nooit in een auto gezeten en zo duurde de rit van normaal twee uur bijna vier uur, elk kwartier moest ze stoppen. Onderweg kocht ze een mand en voer. Voerbakken had ze van de fokker gekregen.

En nu zat ze bij de dierenarts en was ze bang voor de rekening. Aanvankelijk was haar man razend geweest, maar al gauw was iedereen verliefd op de pup, die ze Binck hadden gedoopt. Maar na een paar weken ging het slechter. Hij piepte veel en had duidelijk pijn. De fokker vond het haar verantwoordelijkheid niet meer. Gelukkig had de dierenarts goed nieuws, de pup was ziek, maar kon goed behandeld worden met medicijnen. Nu snapte ze waarom iedereen het over een gouden mandje had.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties