Eén gebeurtenis, drie verhalen: Bart Beemsterboer

In zijn herinnering was het een geweldige camping: rand van de stad, richting heuvels en bos, maar toch loopafstand van het centrum. En een heerlijk terras aan de waterkant. Toen hij hier zeven jaar geleden tijdens de voorjaarsvakantie  met Mia had overnacht, was hem helemaal niet opgevallen dat de buurt rondom de camping een beetje louche was. Kleine barretjes waar mannen in leren jacks alle langskomende verkeer in de gaten houden, neon-reclames voor kebab en ‘Shawarma’, avondwinkeltjes met onevenredig veel plek voor drank, vrouwen met erg rode lippen en erg grote decolletés… Zijn wandelmaatje Frank zat hem er flink mee te sarren: ‘Gezellige familiecamping, ja, zo in de rosse buurt! In het toiletgebouw hangen zelfs automaten met cock ringen, smaakjescondooms en vibrators!’ En verdomd, hij had nog gelijk gehad ook.

Om half vier ’s nachts wordt hij wakker in zijn kampeerbus. Hij voelt de pijn in zijn benen nog, van de lange wandeling van de dag ervoor, maar dat is niet de oorzaak van zijn ontwaken. Vlakbij hoort hij gemompel en gestommel, de buurman komt blijkbaar laat thuis. Hij zakt weer in slaap, maar schrikt dan weer op: ‘Scheisse!’ klinkt het door de nacht, gevolgd door een harde klap. Met een hart dat in zijn keel bonkt, gluurt hij door de gordijntjes van de slaapunit, maar ziet niet veel in het donker. Als hij na een paar minuten een beetje tot rust is gekomen, probeert hij weer te slapen, maar onbewust blijft hij op alle geluiden om hem heen letten. En ja hoor, daar begint het weer: ‘Scheisse’ hier en ‘Verdammt’ daar, gerochel, gesteun, onverstaanbaar Duits gevloek, getrek aan portieren die niet open willen. Soms even stil, maar net als hij denkt dat het voorbij is, gaat het weer verder. Belachelijk, midden in de nacht zo’n kabaal. In zijn gedachten slaat hij die kerel hiernaast op zijn bek of breekt hij zijn benen. Hij zal morgen flink zijn beklag doen bij de campingeigenaar en een slechte recensie bij de ANWB en op Trip Advisor achterlaten.

Na wat een eeuwigheid lijkt, stopt het rumoer plotseling na een plof en zacht gerinkel van wat glas. Als het al een beetje licht begint te worden, sukkelt hij ten slotte nog in een onrustige slaap. Als ze iets later opstaan om aan de volgende wandeletappe te beginnen, heeft Frank natuurlijk niets van de heisa gemerkt.

In het kampeerbusje naast hen ligt een oude vieze man dwars over een paar stoelen heen, de schuifdeur staat half open. De achterruit van de bus is verbrijzeld, er ligt een hoofdsteun in het gras. ‘Zo’ denkt hij, terwijl hij de hoofdsteun met een flinke worp weggooit, ‘dat zal hem leren!’

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties