Vakantie

Nog voor de wekker hoorde Dave een vrolijk geneurie uit de andere kamer. Hij hees zichzelf naar een zittende positie. Bij het graaien naar zijn telefoon viel de lege wiskeyfles, die naast zijn bed stond voor noodgevallen, om. Het scherm van zijn telefoon lichtte op en toonde hem het resultaat van een nacht verwoede pogingen om Claire weer terug te krijgen. Met de betrekkelijke helderheid van nu zag hij dat deze actie zijn zaak meer kwaad had gedaan dan goed. Hij typte nog maar eens een berichtje: “Sorry”. Voor nu was dat even voldoende om te laten weten dat het weer zo’n avond was geweest en dat hij dat allemaal niet zo bedoeld had. Hij sloot zijn ogen. Nog een paar minuutjes liggen. Dan ben ik er echt klaar voor. 

Nadat Lucy haar kleren uitgezocht had, was het neuriën overgegaan in luidkeels zingen. ‘Wat is het toch heerlijk als de wereld weer in beweging komt’. Ze had het liedje geleerd op de camping waar ze het elke ochtend zongen bij het ochtendprogramma. Ze schoof de gordijnen open en zag dat de achtertuin zijn felste kleuren had door de stralende zon. Boven het blauw van de lucht, beneden het groen van het gras. En in het midden haar roze trampoline als stralend middelpunt. Gisteren bij het naar bed gaan had ze de jurk met de eenhoorn gekozen en nu probeerde ze hem zelf aan te trekken zoals ze geleerd had deze vakantie. Tevreden zingend denderde ze de trap af om te zien of het ontbijt al klaar was. Met een beetje geluk kon ze haar vader nog overhalen om hagelslag op haar broodjes te doen.

Claire zag op haar telefoon dat ze 42 ongelezen berichtjes had. De laatste was “Sorry” waarmee ze in principe genoeg wist over de 41 voorgaande berichtjes. Met een beweging verwijderde ze alles. Ze draaide zich om en keek direct in het jonge mannengezicht dat naast haar lag. 
‘Hoe oud ben je eigenlijk’ vroeg ze aan de jongen. 
‘ik word volgende week 28’ zei hij met een glimlach, ‘maar nu ga ik even douchen, ik moet straks werken’
‘Wat doe je eigenlijk voor werk’ riep ze. 
‘Ik sta voor de klas’ antwoordde hij. Gevolgd door het geluid van kletterend water op een gespierd lichaam. 

Haar moederinstinct stoof direct op hol. ‘School!’ riep ze uit. En ze begon driftig Dave te appen. De appjes bleven onbeantwoord en de oproepen daarna werden ook niet opgenomen omdat Dave onderweg was met zijn fiets om Lucy keurig op tijd naar school te brengen. Lucy zat achterop de fiets te bedenken welke delen van de vakantie ze wel en welke delen ze niet ging vertellen in het onvermijdelijke kringgesprek dadelijk. Wat was ze blij dat school weer was begonnen

Na de eerste schooldag stoven de kinderen naar buiten. Claire stond op het schoolplein op Lucy te wachten.
‘Hoe was het?’ vroeg Claire aan haar toestormende kind. 
‘Leuk mam! We hebben een nieuwe meester’

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties