De schoonmaakster

Het was elke keer een race tegen de klok om de vakantiehuisjes op tijd schoon te hebben. De routine hielp, maar de tijd was eigenlijk te krap om het goed te doen. Ze had geleerd dat het er op het oog schoon uit moest zien. Bij elk schoon gemaakt huisje trok ze trots de deur achter zich dicht. Niet dat ze zo blij werd van poetsen, maar het bevredigde haar tomeloze nieuwsgierigheid. 

Naast de huisjes die in de permanente verhuur zaten waren er ook huisjes waar alleen de eigenaren of hun naaste familie kwamen. Deze huisjes waren haar favoriet. Eerst verzon ze verhalen over de gezinnen die er hun lange weekendjes verbleven, daarna probeerde ze die verhalen te toetsen aan de hand van de rotzooi die ze achterlieten. 

Vandaag haastte ze zich naar het huisje van de familie Gavenchy die wat je noemt ‘oud geld’ waren. Anders kwamen ze alleen af en toe een weekendje, maar in deze coronatijd en gingen ze niet ver op reis en zaten ze hier nu al vier weken. En dan belden ze haar om schoon te maken. Ze poetste het huisje al jaren en ze had in de afgelopen jaren de sporen van hun ruzies gezien, kapot gegooide borden, verscheurde kranten en krassen op de vloer. Vorige week zat er zelfs bloed aan de deurpost van de badkamer. Ze bedacht dat het oude echtpaar vooral bij elkaar bleef voor dat geld.

De Gavenchy’s zorgden ervoor dat ze weg waren als ze kwam schoonmaken, een stukje met de wagen of met mooi weer wandelen naar de uitspanning in de buurt voor koffie met appelgebak. Vandaag was zo’n dag. Ze had zich voorbereid op een plakkerig aanrecht en een douche met haren. Deze mensen deden niet eens hun best om een beetje op te ruimen. Maar vandaag was anders dan anders. Meneer Gavenchy was thuis, de wagen stond op het grind, maar mevrouw was niet thuis. 

De fitte zeventiger schrok toen hij haar zag, alsof hij vergeten was dat ze zou komen, maar herstelde zich snel. Hij vertelde dat ze met de kinderen naar huis gereden was. Het huis zag er verrassend opgeruimd uit. ‘Ik hoef hier bijna niets meer te doen,’ complimenteerde ze hem. Hij stond er op thuis te blijven toen ze ging schoonmaken. Ze werd er zenuwachtig van. Het gevoel dat hij haar op de vingers keek. 

De tuinman was ook geweest. Ze zag een open plek in de tuin die haar vreemd voorkwam. Ze kon alleen niet goed bedenken wat er anders was. Meneer zei haar door te werken toen hij zag dat ze wat langer bij het raam bleef staan. Ze wilde niets liever, ze moest nog vier huisjes. ‘Mevrouw is haar koffer vergeten’ zei ze zachtjes. ‘Die paste niet meer in de auto,’ hoorde ze vlak achter haar. Waarom lette hij zo op haar? Ze kreeg een opvlieger. Ze negeerde haar nerveuze gevoel toen haar blik de zijne kruiste. Ze wilde verder gaan met de badkamer toen alles donker werd.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties