Een frisse start

Een frisse start

25 januari 2020 1 Door Inge Eusman

Het gemeentelijk afvalbeleid was aangepast. Dat was ook wel te verwachten met een Groen-Christelijke coalitie. En zoals altijd zochten mensen het randje op.

Zelf was zij nooit eerder zó bezig geweest met afval. Als ze op woensdagavond de eerste rolcontainers door de straat hoorde denderen dacht ze ‘o, ja, morgen bakkendag’. Ze gluurde dan even door het raam om te zien of het groene of grijze bakkendag was. Voelde zich eigenlijk elke week een beetje onnozel dat zij dit niet wist, terwijl ‘de buren’ dit moeiteloos leken te onthouden. Vaak gebeurde het dan dat ze net voordat ze naar bed ging ineens weer dacht aan de bak en in pyjama op Crocs de bak zo stil mogelijk, maar in de lege straat toch oorverdovend, naar de bakkenplek sleepte. Dan voelde ze zich niet alleen onnozel, maar ook nog eens asociaal.

Teruglopend van de bakkenplek prikten de tranen in haar ogen. Als ‘manlief’ niet voor die Sloerie was gevallen, liep zij hier niet midden in de nacht voor gek over straat. Terug bij de voordeur was ze alweer bezig een lief appje aan hem te formuleren. Opdracht van de relatietherapeute om ‘vooral het goede in elkaar te gaan herontdekken en leuke nieuwe ervaringen met elkaar opdoen’. Alleen dát zou openingen bieden voor een frisse herstart van hun relatie.

In de bijlage van de Volkskrant stond een fotoreportage over Wim Hof koudwater adepten. Op één daarvan zat een man in een opgeruimde garage in een grijze Kliko. Groen is voor organisch materiaal, niet Grijs. Ze kreeg het beeld niet uit haar hoofd.

Haar man was altijd wel in geweest voor nieuwe spannende avonturen zoals duiken en canyoning en, en, en godverdee sloeries, sloeries en nog eens sloeries. O, nee, daar ging ze weer ‘Vooral het goede in elkaar herontdekken. Leuke nieuwe ervaringen met elkaar opdoen’.

Ze stuurde hem een appje ‘Tijd voor een frisse start? Wim Hof zwemmen in zee zaterdag a.s. om 9.00 Daarna warme verrassing thuis’. Ze zag dat hij online was, maar er kwam geen antwoord. Pas de volgende ochtend ‘Okay, zie je daar’.

Ze verschoonde het bed. Legde haar nieuwste lingeriesetje klaar. Ruimde het huis op. En meteen ook maar de garage. Sloot de tuinslang aan. Gooide de diepvries vol waterflessen. Zette de groene bak klaar.

Ze voelde nieuwe energie, alsof ze ontwaakt was uit een kleffe warme sluimer. Nu ze weer wat ondernam gingen de dagen ook sneller en was het zomaar ineens zaterdagochtend. Het strand. Eerst zag ze Sloerie en daarna pas hem daar staan. Haar hart pompte als een bezetene ijs door al haar vezels. Het goede in elkaar herontdekken? Een frisse start?

Na de duik ging hij met haar mee naar huis, ‘om nog even te praten’. Eerst de verrassing, zei zij. Thuisgekomen nam ze hem mee naar de garage en liet hem vol trots het ijskoude Wim Hof groene Kliko dompelbad zien. Ze fleemde net zo lang totdat hij met een zucht in het ijskoude water stapte. ‘Watje!’ ook je hoofd onder water glimlachte zij. En hij deed het. O, wat kende ze hem goed. Razendsnel sloot ze de deksel. 

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!