Chantal

Chantal

21 december 2019 0 Door Marius Pater

We moeten goed bedenken wat we qua leiderschap, organisatie en personeelsbeleid kunnen doen om te zorgen dat die transactionele fit daadwerkelijk plaatsvindt en niet alleen met de mond beleden wordt in mooie slogans op het hoofdkantoor. Het gaat hier om de –

Het is warm in de zaal, of ligt het aan mij. En ik moet maar naar haar kijken. Haar ogen, haar mond, haar volle lippen, rood, ze dansen. Leiderschap, organisatie en personeelsbeleid, ze zegt belangrijke woorden, transactionele fit, en ik moet geboeid blijven luisteren? Ja die fit, noem het transactioneel. Jij iets van mij en ik iets van jou. Is goed. Leiderschap, organisatie, ik heb wel een voorstel.

Focus, je bent hier niet voor jezelf hè. Werk is het, en maandag ga je de inzichten van vandaag inbrengen in de daily stand-up. Mooie slogans, mooie woorden. Waar gaat het werkelijk om? Dus focus. Je hebt haar nodig. Maak anders aantekeningen, dan hoef je niet zo naar haar te kijken.

Maar ook als ik niet kijk, komt ze tot me. Ik kan niet om haar heen. Zij wel om mij. Met hoeveel zijn we, tweehonderd, driehonderd? Ziet ze me, heeft ze me al gespot, een minzame glimlach op haar lippen? Een ‘o jij, daar ben je weer’ blik van herkenning voor het geval onze ogen elkaar pakken? Wil ik dat? Is het sterk? Ik wil iets van jou, wil jij iets van mij? Transactionele fit? Onze transactionele fit?

Concentreer. Luister naar haar. Dit heeft geld gekost, je móet met iets terugkomen op kantoor. Wat zei ze, welke inzichten heb je voor ons? 

Het is ècht warm, ik trek dit niet langer. Ik moet weg hier, ik vraag haar lezing wel op. Ja, dan krijg je een mail van me ja, dan heb je wéér je moment, dan heb je wéér de leiding. Stuur je je tekst? Negeer je m’n verzoek? 

Ik frommel mijn aantekeningen in mijn tas, het programma, en doe mijn badge af. Ben er klaar mee. Dan maar haar blikken, en maandag kritiek van mijn team. Damn, waar is mijn telefoon. Onder mijn stoel. Gelukkig nog heel. Nou ja, nog even dan. Ik check mijn berichten, maar daarna ga ik. 

App van thuis. Hoe laat ben je hier, zal ik vast beginnen met koken? Bericht van de zaak, een vergaderverzoek. Tinder, kan weg. Nog een bericht van thuis. Hou van je. Ja ik ook van jou. Mijn adem stokt. Second Life. Twee berichten van háár. Ik kijk naar het podium, vlucht de zaal uit. Duizelig lees ik haar woorden.

Vrijdag ben ik gastspreker. Ik zie je op de deelnemerslijst staan. Kom je echt? Ik heb nagedacht. Kunnen we nog één keer afspreken? Je kent me, je weet wat ik wil. Laten we nog één keer alle mooie woorden vergeten en ons in elkaar verliezen. Actie wil ik met je. Keiharde transactie. Ik jou, jij mij.

Als je niet wilt, laat het me weten. Verlaat voortijdig de zaal. Dan laat ik je gaan.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!