Lifter

Met verwaaide grijze haren, een ruime grijze regenjas en twee grote tassen, staat ze aan de kant van de weg met haar duim omhoog.  Vanuit de auto probeer ik haar gezicht te lezen en dat ziet er wel vertrouwd uit, zodat ik stop om haar een lift te geven. 

‘Waar moet je naar toe?’ vraag ik haar.

‘Ik heb me vergist. Ik dacht dat ik naar Egmond moest, maar het is Schoorl’, antwoordt ze.

Ik maak het handgebaar ‘kom er maar in’ en geef aan dat ik haar kan afzetten bij de bushalte Schoorl.

‘Wat fijn dat je stop, dankjewel. Ik heb de verkeerde bus genomen, zo stom en lopen lukte niet, want de accu van mijn eh…van dat eh…ding is leeg’, legt ze uit.

‘Van je telefoon?’, vraag ik.

‘Ja van mijn telefoon’. 

De geur in de auto is anders. Alsof er een oude natte dweil ligt. Zou het haar jas zijn? Ik laat me niet afleiden besluit ik en vraag: ‘Wat ga je doen in Schoorl’?

‘Ik ga een workshop geven over de overgang. Niet hier hoor, maar in Utrecht over een paar weken. Ik ben healer en coach en voelde zo sterk dat ik twee dagen naar de zee moet gaan, zodat ik me totaal met het vrouwelijk element kan verbinden en ik me intuïtief kan openstellen voor dát wat nodig is. Ik heb veel gedaan met sjamanisme en de sjamaan in mij vertelt me wat ik moet doen. Pas als ik twee dagen bij de zee ben geweest kan ik die workshop geven. ‘

Ik wil meer weten, want beide onderwerpen interesseren me en vraag haar, ‘Wat leuk joh dat je er even lekker uit gaat en spannend zo’n workshop. Hoe ga je dat doen?’

Terwijl ik rommel met de navigatie, antwoordt mijn autogenoot, ‘Ik doe het in mijn eentje en maak gebruik van de maanstanden. Grappig hè, maanstanden en vrouwen in de overgang, dat past wel. Tenslotte heeft de cyclus ook met maanstanden te maken. De maan-energie zegt heel veel.  We zitten momenteel in een energie waarbij onze ziel zich wil openstellen voor datgene  waar de ziel voor is geboren. Vrouwen in de overgang hebben het dubbel zo lastig momenteel, want ze hebben die gierende hormonen in hun lijf en de ziel die laat zich horen en daar kun je niet omheen. ‘

‘Sneu dat we het dubbel hebben ’, antwoord ik. ‘Enne, is het eigenlijk  maanstonden of maandstonden?’

Ze reageert niet op de vraag als ik bij de bushalte stop. Ze rolt met de grote tassen uit de auto. Op de bijrijder stoel ligt een kaartje van de GGZ en ik geef het haar. ‘Alles meenemen hoor’, zeg ik vriendelijk. Ze lacht terug, bedankt  nogmaals en net voordat ze het portier dicht doet, hoor ik de google mevrouw uit haar broekzak roepen, ‘na honderd meter slaat u rechtsaf en u bereikt uw bestemming’. 

Ik vervolg mijn weg, zet de muziek wat harder en denk ‘Wat ligt fantasie toch dichtbij inzicht.’ 

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Reageer op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Subscribe  
Abonneren op