In regeneratione

In regeneratione

Het is niet het moment
van arriveren
maar de terugkeer
die ons ontvreemdt

Jouw handen
boetseren
En ik kom
In heel mijn wezen.

De beweging valt
stil
En wij terug
in wie we waren

De zoete vrucht
genoten
De zilte pitten
doorgeslikt

Niet langer comfortabel
in wat was
De kleding van de grond
die niet meer past

Ik ken nu je blik
en jij de mijne
onze naaktheid
zal nooit verdwijnen.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!