Manon

Ik ben Manon. Niet dé Manon, gewoon Manon. Ik sta niet in de Privé hoor, hihi, ik sta in de supermarkt. Spannend zat. 

Gelukkig was ik op tijd. Je weet het nooit, als je te laat bent. Soms sturen ze meteen een mystery guest op je af. Of je goed smeert, je verhaaltje klopt. Natuurlijk, wat denk je, gisterenavond nog met mijn man geoefend.

Alweer de derde dag dat ik dit doe. Blijf het nog wel eng vinden hoor. Al die mensen. Maar de meesten lopen door, dat scheelt. Zelf lust ik het ook niet. Vind het een smeerboel, haha. En die scherpe, die heb ik maar niet geprobeerd.

Op cursus waren die vrouwen er helemaal wild van. Wat een goeie nieuwe smaak, dat hadden ze eerder moet doen. 

Nou, denk ik, stel je niet zo aan. Ben je straks in je winkel net zo opgewonden als nu? Ik vind het al moeilijk genoeg zonder van die gekdoenerij. Mensen in drieën indelen. Vrouwen met gezinnen. Oudere mensen. Overige mensen. Lijkt logisch, maar ik raak nog best in de war hoor. Vrouwen met gezinnen kunnen het gebruiken als vervanger van room bij het eten koken. De gewone dan dus. Ik gebruik nooit room, waarom? Gewoon, roomboter, lekker. Oude mensen is logisch: toastjes. Ook de gewone. Net als vroeger. Gemakkelijk smeren, gastvrij en geen gedoe. De drie g’s. Of vier. Nee drie. Gemak, gezellig, gastvrij. Zo was het. Ik zeg het wel eens hoor, geen gedoe. Is toch zo?

Overige mensen is een verhaal apart. Die moeten de galapéno hebben. En ik moet limited edition zeggen. Galapéno betekent peper. En hij is dus scherp. En modern. En gezinnen en oude mensen houden niet van scherp en modern. Dat proef je teveel. Maar andere mensen wel. Die twee mannen bijvoorbeeld, net, die zeiden dat ze het lekker vonden. 

Zie je niet vaak hier, twee mannen. Soms vind ik het raar, maar deze gingen wel.

Nou ja vooruit, neem nog maar een crackertje, limited edition. U kent het niet zeker? Het is nieuw en ze maken er niet zo veel van. Je kunt er van alles mee doen. In de keuken, als een hapje en een drankje. Of gewoon zo. Hoe bedoelt u? Op een toastje smeren ja. O, dat doet u dus ook? Ja heerlijk, het kan ook met de normale, maar die kent u vast ook niet. O, wel? Zeker, er zijn al heel wat pakken crackers door gegaan ja. Limited edition? Nee er is nog genoeg hoor, daarmee haal ik het wel tot sluitingstijd. Waar ze liggen? Ja ik denk hier iets verderop in het schap bij de zuivel. Ik kom hier niet vandaan, ik winkel hier nooit.

Ik ga zo weer afbreken. Vind het welletjes zo. Bijna vijf uur. Toch weer mooi wat verdiend, ja toch? En natuurlijk twee kuipjes mee voor thuis.  

Het was leuk je even te spreken. O ja, ik ben trouwens Manon.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Reageer op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Subscribe  
Abonneren op