Buurtbarbecue

Wat had ie een hekel aan patjepejers. In van die grote terreinwagens alsof ze Parijs-Dakar gingen rijden. Die ze op hun grijs betegelde oprit onder hun carport neerzetten. Van die lui met geasfalteerde voortuinen met o zo leuke grafsteen grijze bloembakken waar elk onkruidsprietje werd platgespoten. Van die patjepejers met meer geld dan hij ooit zou verdienen omdat zij wel een vlotte babbel hadden.

Op weg naar zijn moestuin was hij weer bijna door zo’n hinderlijk joviale buurman de sloot in gereden. Hij had nog net zijn fiets in de berm overeind weten te houden, terwijl zijn prachtige witte bloemkool met een zacht plonsje de sloot in dook. Buurman had niets kwaads in de zin, bleek al snel. Losjes over de boezem van Blondie-buurvrouw, die op de bijrijdersstoel zat, heen leunend riep hij door het open gezapte raampje of hij ook naar de buurtbarbecue kwam. Een simpele vraag zou je denken, maar hij stond weer eens te blozen als een schooljongen, toen hij pijnlijk mislukt joviaal terug brulde dat hij dat énig vond. ‘Enig’ wie gebruikte nog zo’n woord? En waarom zou hij als vegetariër in hemelsnaam naar een buurtbarbecue gaan? Met allemaal bebaarde hipster barbecue mannen en hun Linda look-a-like vrouwen. ‘Iedereen neemt zijn eigen favoriete barbecue ingrediënten mee’ meldde Blondie met haar zwoele hese stem. Toen buurman met veel kabaal weer optrok zag hij dat Blondie nog net haar hoofd binnenboord kon trekken, voordat het raampje haar volautomatisch zou onthoofden.

Wat een drama, wat een ellende. Nu kon hij niet meer terug. Dé buurtbarbecue, iedereen neemt zijn eigen favoriete barbecue ingrediënten mee…
Thuis gekomen belde hij zijn zus. Die had wel eens gebuurtbarbecuet. Met spareribs in een soort van teakolie. Gaf prachtige steekvlammen. En van die worsten waar sissend het vet uit spoot. ‘Niks voor jou’ zei ze, zijn ellende alleen nog maar vergrotend. Toch kwam ze hem de volgende dag helpen. Samen bladerden ze uren door oude Libelles en Allerhandes. Daarna fietsen ze naar de volkstuin en gingen daarna in de keuken aan de slag.

Ze hadden er nog nooit van gehoord, maar het scheen het hipste van het hipste te zijn qua barbecue trend: Joodse bbq kugel (hij zou het gewoon een aardappelschotel noemen), gegrilde tomaat met salsa verde (tomaat met groene saus), groente frites met appel-dadelsaus, gepofte venkel, griekse gigantes met gegrilde feta en als toetje gevulde appels met walnoot, rozijnen en whisky. Toen hij bij de buurtbarbecue aankwam met een kruiwagen vol met schalen keken de hipster buurmannen hem eerst nog wat meewarig aan. Op een kluitje stonden ze met hun leren schorten gespannen over hun kantoorbuiken bij de Buitenkeuken. Blondie en de andere Linda’s trokken bewonderend de folies van zijn schalen af en prezen hem de buurtbarbecuehemel in. De mannen bleven beteuterd tevergeefs hun verkoolde worsten aanbieden. 

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Reageer op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Subscribe  
Abonneren op