ABC’tje

Tijdens de pauze in mijn werk houd ik er kleurrijke vrienden op na. Het zijn fijne raadgevers en uiterst relaxed. Dat laatste apprecieer ik, want dat dragen ze dan op mij over. Ohm mmm.
Dat zit zo.

Ik werk in hartje Amsterdam. In die mooie zoemende stad, die ronkende stad, afgeladen stad. Een stad ook vol prikkels en stank. Dat laatste zal binnenkort overigens binnenkort fiks verminderen door de elektrificering van het transport en vervoer. En de geboden en verboden voor de grootste stinkers en met stip die vieze brommertjes. Top. Want beste lezer, fijnstof en roet zijn de voornaamste doodsoorzaak in de stad. Alleen dat merk je niet want het is sluipenderwijs; vermomd in de vorm van bijvoorbeeld kanker en longziekten die je van die troep krijgt.
Nou goed, waar waren we? Bij mijn vriendjes. Als ik één van mijn vaste rondjes drentel kom ik langs Artis. Artis wordt deels verbouwd en er is ruimte gemaakt voor een mooi vrij toegankelijk nieuw pleintje achter de oude gebouwen aan de Plantage Middenlaan. Check it out lezer. Een van de mooiste terrassen van de stad is daar te vinden. Bij deze verklapt. Tussen de beesten en de monumentale gebouwen. Een oase van … nou ja, enzovoort.

En aan dat pleintje ligt aan een kanaal dus dat terras en 100 meter verderop de aloude flamingovijver. En ja hoor, er staan flamingo’s in. Weet u waarom ze altijd op één poot uitrusten? Die knik in het midden van hun poot is hun enkel, niet hun knie. Merkwaardige beesten zijn het en ik begroet ze in regen en zon, ik loop altijd en zij zijn er ook altijd.

Het zijn inspirerende beesten die zich in de luren laten leggen door een spiegel over de lengte van de vijver. Zo lijken er meer flamingo’s, het tenslotte zijn koloniedieren. Bij de flamingo’s zie ik verschillende handelingsperspectieven. Ze steken A hun kop onder water met die rare snavel. Ze doen B niks op die ene poot en slapen met de kop verstopt tussen de veren. Of, actie C ze rukken geestdriftig aan hun veren. Stoute dingen heb ik ze nog nooit zien doen, het zijn discrete dieren.
Kijk, daar heb ik wat aan. Tenminste, als ik met een werk dilemmaatje zit Im Kopf.

Ik kan kiezen voor strategie A. dat wil zeggen gewoon dóóóóórgaan op het gevolgde pad en rekenen op een oogst, ik kan B. kiezen en me onzichtbaar maken, niks doen en bidden Dat Het Goed Komt of gaan voor strategie C. die ik vertaal als wild om me heen slaan en iemand anders de schuld proberen te geven of op af te schuiven. De flamingo’s bieden me een boeddhamoment en handelingsperspectief. Wijze dieren dus, dat had u niet gedacht! En o ja, waarom staan ze op éen poot? Nou, met de andere poot kunnen ze zich dan uit de modder duwen. De symboliek voor wat dat voor uw werk betekent, hoef ik hier u nu niet meer uit te leggen toch? En wist u hoe ze zo roze komen….

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Reageer op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Subscribe  
Abonneren op