Een 5 december vertelling

Naar boven kijkend zag hij het Licht. Naar beneden kijkend een schemering. Alles deed pijn. Hij bewoog zijn hoofd een beetje en vond enige verlichting. Zijn bil was enigszins gedraaid maar verder okay. Zijn zaakje zat wat in de knoop, dat voelde na verloop van tijd steeds ongemakkelijker. Hij kon er niet bij. Van het roet moest hij hoesten. Al helemaal ongehoord voor een knecht van zijn reputatie om zijn aanwezigheid zo te verraden.

De gemetselde schoorstenen van vroeger gaven nog houvast. Die roestvrij stalen ellende dingen van vandaag de dag waren niet in te duiken.Hij schaamde zich. Een ervaren knecht als hij had beter moeten weten. Maar de schoorsteen was kennelijk nieuw en hij was als in een afvoerputje rondgedraaid zonder de gebruikelijke technieken te kunnen toepassen. En nu zat hij dus vast. Er waren meerdere knechten geweest die dit was overkomen. Het boek sprak zelfs van vele incidenten. Echter, er was altijd hulp beschikbaar geweest. Maar hij was alleen, geen maatje en ook niet de baas, zij waren er alweer vandoor.

Hij overwoog zijn opties. Kon hij de fraaie veer op zijn pet boven de schoorsteen uitsteken en zo om hulp zwaaien? Maar hij had geen staf bij zich om de veer op te doen.Roepen dan? Sint was wat dovig en zou hem niet horen en bovendien gaf de stampende Amerigo luid geraas. Wachten dan maar en er op rekenen dat er een controle rondje gedaan zou worden.

Zijn schoen viel van zijn voet in de haard beneden. Een doodzonde in zijn vak, maar niets aan te doen. Het jongetje in de kamer hoorde de bonk en zag de zwarte schoen met de fraaie gesp.

Goede afloop
Het lieve jongetje keek omhoog in de schoorsteen en zag de benarde Piet. Zielig. En erger nog, de kadootjes konden er zo niet langs. Wat te doen? Het jongetje zette een fietsenpomp in de haard en blies de dankbare knecht omhoog de schoorsteen uit op het dak. Nadat deze zijn zaakje weer op orde had gebracht nam deze zich voor volgend jaar een nieuwe fiets in de schoorsteen te stoppen voor het lieve jongetje.

Slechte afloop
Het nare jongetje besefte wat er gebeurde toen de schoen naar beneden viel. Hij rook letterlijk zijn kans. Nooit iets lekkers. Altijd die laffe mandarijntjes in zijn schoen, nooit plaatjes van gewelddadige manga’s maar altijd die eeuwige zeur van een Mickey. En zijn tekening van een zwarte piet was verscheurd door zijn inkeurige saaie moeder. Dit was zijn avond! Hij wist hoe hij een fikkie moest stoken……

Reageer op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Subscribe  
Abonneren op