Veerboot naar Breskens

En altijd als ik Bresjes zie
de apenrots, de toren
een frisse bries ruik vanuit zee
de meeuwen weer kan horen
de achtkant van Quirinus zie in breed Bretons zwart wit,
dan ga ik alvast staan terwijl iedereen nog zit.

Mijn hart begint te juichen
ik geniet, waar ik ook kijk
zie de zon over de wieken
achter de hoge Scheldedijk
dat uitgestrekte polderland
de schoonheid van ‘de Plaat’
waar ik schapen grazen weet en die oude kerk nog staat.

Zodra de brede veerboot de haven binnenglijdt
sta ik als eerste aan de wal thuis en stressloos, alle tijd!

Zelfverzekerd voel ik ‘m
die ijzersterke band met de liefste van de wereld
op de mooiste plek van het land.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error