Niemandsland

De zee heeft zoveel
mooie dingen
van schelpen tot het zand.

Zij zingt schepen
op het water
veilig naar het vasteland.

Haar golven brengen
de schoonste schatten,
die wij jutten op het strand.

En ’s winters,
drijft haar romance,
ons naar een dagje hand in hand.

Maar waar zij schittert
(in zon- en manestralen)
deinen rusteloze rimpels
in Niemandsland.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Kozen

Het is dinsdagochtend tegen twaalven. Het miezert al de hele ochtend. Een oude dame achter een rollator komt Mats Foonshop binnen schuifelen. Mat staat tegen z’n koffiebarretje geleund.
‘Ben jij Mat?’
‘Jawel.’
‘Ik namelijk ook. Althans, mijn man noemde me meestal zo. Eigenlijk heet ik Mathilda. Hoe heet jij eigenlijk?’ “Kozen” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Evenbeeld

In de warmte van haar dekbed lijkt het alsof hij tegen haar aan ligt. Ze duwt haar billen naar achteren en zucht. Niets dan koud laken. Al wekenlang droomt ze zijn handen op haar lijf. Duizend interpretaties geeft ze aan een blik. ’s Nachts speelt haar hoofd ermee. Het gaat door herinneringen als een hand door een sierradendoosje. “Evenbeeld” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Blue zones

Een paar jaar geleden zag ik een interessante documentaire over de zogenaamde ‘blue zones’. Ze komen slechts op een paar plaatsen in de wereld voor, onder andere in Japan, Griekenland, Costa Rica en Californië. Dit voorjaar hadden we een reisje naar Sardinië geboekt en laat daar toevallig nu ook zo’n ‘blauwe zone’ zijn! Een buitenkans! “Blue zones” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Celia

 

Buiten een tafeltje met een bakje zeeppoeder. Te koop per schepje. Haar huisje is klein en donker. Ik voel me te groot en te zwaar. Ga op het puntje van de bank zitten. Zo weinig mogelijk aanraken. Naast me een stapel kleding. Vliegen eromheen. En een allesoverheersende stank. Niet aan denken. Niet te diep inademen. Zie de mens hier… “Celia” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Voorstelling

Met zijn voet schoof hij zo zachtjes mogelijk takjes en andere oneffenheden aan de kant. Geroutineerd rolde hij zijn bruine matje uit. Het paste precies. Hij zakte door zijn knieën en ging zitten. Dit was een goede plek, hij had er lang naar gezocht. Het was niet gemakkelijk om iets te vinden waar je beschut kon zitten en toch een goed uitzicht had.  Nog even en de lichten zouden aan gaan en dan kon hij alles goed zien. “Voorstelling” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Ik zie wat ik zie

Ik zie vijf knotwilgstammen aangekleed met wit afdekvliesdoek. Tuinier Werner en ik hadden drie rijen wilgen geknot. Dit was de laatste rij. Naast de wilgen lag een bed andijvie met daarop nog afdekvliesdoek die gebruikt was om de andijvie te beschermen tegen de vrieskou. De ergste koude was achter de rug en het doek mocht weg. Ik dacht het ergens te drogen te leggen, bedacht me en wikkelde het doek om de knotwilgen. “Ik zie wat ik zie” verder lezen

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error