Eerste liefde

Het was maandag 30 juli, mijn reisgenoot Iris en ik zaten samen in de trein van Milaan naar Venetië. Het weer was warm, de lucht strak blauw. We zaten in een vrij rustige coupé, vier stoelen met een uitvouwbaar tafeltje er tussen. Terwijl buiten de wereld aan me voorbij trok, luisterde ik op mijn koptelefoon naar mijn muziek. Bij het nummer ‘Porcelain’ van Moby dwaalden mijn gedachten als vanzelf af naar de vakanties van vroeger.

Ik herinnerde me de vakantie-cd’s die mijn vader voor iedere vakantie samenstelde en de verhalen die hij mijn zus en mij vertelde om zijn favorieten aan ons te verkopen, terwijl wij liever wilden dat hij een luister-cd opzette. De verhalen bij de liedjes van Faithless en Moby waren het gekst. Zo was er bij ‘Porcelain’ een geit betrokken die maar zat te mekkeren en bij Salva Mea van Faithless een beer die jammerde om honing. We konden er geen genoeg van krijgen. De verhalen sloten goed aan bij de nummers, omdat daar veel geluiden in zaten die leken op een mekkerende geit of een beer die riep om honing.

Gelukkig voor mijn moeder konden we ook genieten van Bruce Springsteens ‘The River’ en ‘Born in the USA’ waarin ‘The Boss’ kritiek levert op Amerika en van Bob Dylans ‘Hurricane’, over de dubieuze veroordeling van een zwarte man. Ik luister nog steeds graag naar nummers waarin een verhaal wordt verteld. Ook was er een ‘mama appelsap’ aanwezig in het liedje ‘Natural Blues’ van Moby waarin je in het Nederlands hoort ‘Hoe laat is het’.

Als er iets is wat ik van mijn vader heb over genomen, dan is het wel het maken van mijn eigen afspeellijsten voor ik op reis ga. De juiste muziek maakt het reizen dragelijk en vormt een soundtrack bij de omgeving waar ik op dat moment doorheen rijd. Met mijn koptelefoon op zit ik in mijn eigen film waarin bergen op de maat van de muziek afwisselend groter en kleiner worden, waar eindeloze landschappen met af en toe een koe of paard worden afgewisseld door industrie. ‘Icing on the cake’  is als er een liedje uit eerdere vakanties langskomt waardoor heden en verleden worden vermengd tot een hutspot vol ‘feel good’.

Als ik terug denk aan de tijd dat ik nog met mijn ouders en zus op vakantie ging, zorgen die herinneringen altijd weer voor een glimlach op mijn gezicht. Mocht ik later ooit vader zijn, dan zal ik mijn kinderen ook zeker lastig vallen met mijn muziek én de muziek van mijn ouders. Wie weet verzin ik dan ook een verhaal over een beer, een geit of voor mijn part een alpaca. Ik hoop in ieder geval dat ze er net zo’n plezier aan muziek gaan beleven als ik.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

1
Reageer op dit artikel

avatar
1 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
1 Comment authors
Diny Recent comment authors

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Subscribe  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
Diny
Gast
Diny

Mooi verhaal Wessel!