Fietsenrek

Het lijkt wel alsof de fiets in mijn benen zit, het trappen gaat moeiteloos. Het is prachtig weer.  Straks neem ik in Vaals, uiteraard op een terras, een koffiebreak met een stuk Limburgse vlaai. Dat heb ik wel verdiend. 

Blijkbaar heb ik toch een fietsbordje gemist, want ineens fiets ik op een autoweg. Er staat een flinke stilstaande file. ‘Zeker een ongeluk gebeurd’, denk ik. Gelukkig kan ik goed doorfietsen op het ernaast gelegen fietspad en observeer de wachtende mensen.   Sommigen blijven in de auto, anderen staan naast de auto te praten met elkaar en een aantal tuurt naar zijn telefoon. Ik nader het begin van de file. Er ligt een beschadigd fietsenrek op de weg met twee e-bikes er op. Vast van een Stella stel. Verderop stop ik bij een stilstaande auto, waar het fietsenrek ooit op zat.  Een grijzende man met bril staat te bellen en ik stop om te vragen of hij hulp nodig heeft. Hij zegt, ‘Nee lukt wel ’, en gebaart met zijn hand dat ik kan gaan. Ik moet een beetje lachen om de situatie. Het is een onwerkelijk tafereel.  

Is het uit leedvermaak dat ik dit op facebook ga zetten? Ik maak een foto van de zomerse file en schrijf in mijn berichtje Fietsenrek gevraagd op N278 bij Vaals.  

Als ik  op de fiets stap, zie ik aan de kant van de weg, achter een struik, een vrouw. Zij zit op een steen en is overstuur. ‘Gaat het?’, vraag ik haar. Ongeremd snikt ze, ‘Nee, natuurlijk gaat het niet. Zie je dan niet wat we hebben veroorzaakt. Dat hebben wij weer!. Henk heeft op zijn manier het fietsenrek vastgemaakt. Dat is weer niet goed gegaan. Echt gênant. We hebben net nieuwe fietsen en het fietsenrek kregen we er gratis bij.’

Ik probeer de mevrouw gerust te stellen, ‘Er zijn gelukkig geen gewonden en geen auto’s met schade. ‘Er staat alleen een file. Het is goed afgelopen’.  

‘Kunt u even bij me blijven?’, vraagt ze. ‘U geeft me rust’. Straks komt de politie, wat moet ik zeggen’? 

Ondertussen is de grijze brillenmijnheer al een kwartier aan het bellen. 

Op het fietspad komt een auto aangereden. ‘Moet u nu zien!,  zeg ik geërgerd.  Die vent is wel erg asociaal. Een beetje geduld is er tegenwoordig niet meer bij.’.  

Uit de auto stapt een jonge vrouw. ‘Had u een fietsenrek nodig?’, vraagt ze aan de grijze mijnheer. ‘Ik zag het berichtje op facebook en toevallig heb ik een leeg fietsenrek op de auto. Kan ik u helpen?’

De Stella mevrouw wordt stil en staat met open mond te kijken. In een mum van tijd zit het beschadigde rek in de auto en staan de fietsen op het lege rek van de facebook mevrouw. De file lost zich snel op, zie ik, als ik naar mijn stukje vlaai fiets en ik mijmer nog wat na, ‘Tja, Facebook……..er wordt veel over gemopperd, maar dit is de kracht ervan.’

Reageer op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Subscribe  
Abonneren op