Buut vrij!

“…6,7,8,9,10!! Wie niet weg is, is gezien. Ik kom!” Het was mijn beurt om te gaan zoeken. Vanuit mijn ooghoeken zag ik haar al zitten achter de grote relaxstoel. Ze zat daar in haar prinsessenjurkje op haar knietjes helemaal in elkaar gedoken met haar handjes voor haar ogen. Ik liep langs de stoel richting de keuken en riep haar. “Fleurtje waar zit je nou? Zit je soms hier?” Vanachter de stoel hoorde ik haar giechelen.

Mijn zoektocht ging verder richting de gang en zocht daarna nog overdreven in het toilet. “Jee Fleur, waar ben je nou? Nou zeg, hier zit je ook al niet!” galmde ik. Ik hoorde dat haar kleine pootjes een run namen en zij vol overgave en ontlading die twee magische woorden uitbrulde: “BUUT VRIJ!”

Verrast liep ik naar haar toe.”Het is toch niet waar zeg! Waar zat je nou toch kleine apenkop?” vroeg ik haar.  Een blond springend prinsesje struikelde over haar woorden en wees richting de stoel. “Daar, daar, achter die.. die..stoel!” “Wat goed van jou, wat een goed plekje zeg. Ik had je écht niet gezien” zei ik met volle overtuiging. Haar smoeltje glunderde van oor tot oor.

Ik gaf haar een dikke pakkerd op haar zachte wangetje en zei: “Dat jij maar voor altijd ‘vrij’ mag zijn lieve schat”.
Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Reageer op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Subscribe  
Abonneren op