Natuurlijk op het ijs

Ze begaf zich op natuurijs. In haar geval op glad ijs, want zij had al jaren niet meer op kunstschaatsen gestaan. Na die akelige val van een aantal jaren geleden had zij dit niet meer aangedurfd.

‘Siberische kou komt onze kant op, temperaturen tot -10 graden.’ Toen zij deze kop in de krant had gelezen, wist zij wat dit voor haar ging betekenen. Ze kon deze Russische beer wel zoenen. Ze had onmiddellijk haar kunstschaatsen uit het vet gehaald.
Natuurlijk had zij al meerdere keren op een kunstijsbaan kunnen staan, maar daar miste zij de sfeer van de koek en zopie en de rode neusjes. De baan werd druk bezocht. Het weer was perfect zo met dat zonnetje.
En ja, het was koud, maar niets stond haar meer in de weg. Ze nam een aantal schaatsslagen richting een wat rustiger gedeelte.
Ze zag de schoonrijders arm in arm, zwevend in een sierlijke beweging over het ijs voorbijkomen. Het was werkelijk een prachtig gezicht. De aankomende Sven Kramertjes deden een poging om op hun manier de snelste tijd neer te zetten. Er waren gezinnen met kleine kinderen die met stoel en al over dat ijs gleden. Het ijs was in perfecte conditie. De vrijwilligers van deze natuurijsbaan vereniging hadden hun stinkende best gedaan. Ze zal ze straks even de complimenten geven. In haar iets te strakke trainingspak waagde zij zich aan haar eerste pirouette. De ‘zit’ pirouette ook wel het vogelnestje genoemd, was voor haar even een warming up.
Het ging haar best af. Goh wat had zij dit gemist! Dit was genieten! Haar volgende kunstje ging een sprong worden. Zo had zij zichzelf beloofd.

Hoewel zij altijd op hoog niveau geschaatst had, was dit toch wel weer een hele uitdaging. En zeker gezien haar leeftijd. Ze koos voor de spot. Niet de moeilijkste, maar toch. Ook deze ging haar goed af. Keurig geland op de rechter buitenkant. Inmiddels trok zij de aandacht van enkele schoonrijders. Zij stonden even stil om haar knappe kunsten te bekijken. Ze nam nog een aantal van deze spot sprongen en waagde zich daarna aan een lutz sprong. Deze sprong was dan ook iets moeilijker, maar zag er ook interessanter uit voor de menigte die inmiddels in een grote kring om haar heen stond. Kleine kinderen die met open mondjes stonden te kijken en vastbesloten waren om later ook schaatser te worden. Na elke sprong werd er dan ook enthousiast geapplaudisseerd.
Het ging haar steeds beter af. Nog meer mensen waren de kring binnengekropen om te zien wat er zich hier allemaal afspeelde.

‘Mevrouw, mevrouw gaat het?’
‘Jazeker dat zag je toch? Het ging heerlijk en alles ging weer zo natuurlijk!’
Ze lag op de grond. Er stond een kring mensen om haar heen. ‘Mevrouw ik zag u de baan opkomen en u viel na uw eerste sprong met een smak op het ijs. U bent aardig op uw hoofd terecht gekomen.’
‘Blijft u vooral stil liggen mevrouw. De ambulance is onderweg.’

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

1
Reageer op dit artikel

avatar
1 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
1 Comment authors
Loes Recent comment authors

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Subscribe  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
Loes
Gast
Loes

Mooi
Volgend jaar het boekenweek geschenk schrijven vind ik